Ro.Go.Pa.G.

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
(Preusmjereno sa Rogopag)
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Ro.Go.Pa.G.
Režija

Jean-Luc Godard
(segment "Il Nuovo mondo")
Ugo Gregoretti
(segment "Il Pollo ruspante")
Pier Paolo Pasolini
(segment "La Ricotta")

Roberto Rossellini
(segment "Illibatezza")
Producent Alfredo Bini
Angelo Rizzoli
Scenario

Jean-Luc Godard
(segment "Il Nuovo mondo")
Ugo Gregoretti
(segment "Il Pollo ruspante")
Pier Paolo Pasolini
(segment "La Ricotta")

Roberto Rossellini
(segment "Illibatezza")
Uloge Orson Welles
Laura Betti
Rosanna Schiaffino
Gianrico Tedeschi
Ugo Tognazzi
Edmonda Aldini
Muzika Carlo Rustichelli
Distribucija CINERIZ
Rizzoli Film
Datum(i) premijere
12. februar 1963 (1963-02-12)
Trajanje 122 min.
Zemlja  Italija
 Francuska
Jezik italijanski
francuski

Ro.Go.Pa.G. je italijansko-francuski omnibus film snimljen 1963. godine. Sastoji se od četiri zasebne priče koje su režirali i za koje su scenarij napisali Roberto Rossellini, Jean-Luc Godard, Pier Paolo Pasolini i Ugo Gregoretti - čija su prva slova u prezimenu poslužila kao naslov. Prva, prića, čiji je autor Rossellini, prikazuje kako stjuardesa Alitalije (čiji lik tumači Rosanna Schiaffino) mora prespavati u istom hotelu kao i putnik koji joj se za vrijeme leta agresivno pokušavao udvarati. Druga priča, čiji je autor Godard, prikazuje Pariz bliske budućnosti u čijoj se blizini dogodila nuklearna eksplozija, ali o čijim posljedicama vlasti pokušavaju sakriti istinu od građana. Treća priča, prikazuje snimanje filma o Isusovom razapinjanju (gdje režisera glumi Orson Welles, a prilikom koga tragično nastrada siromašni statist koji je tumačio razapetog lopova. Četvrta priča, čiji je autor Gregoretti, na satiričan način posljedice konzumerizma i moderne kulture na život jedne mlade porodice.

Od svih segmenata je danas najpoznatiji Pasolinijev, koji se ponekad navodi kao zaseban kratki film pod naslovom La ricotta. Razlog za to je prije svega u tome što je ironičnim prikazom razapinjanja izazvao skandal i žestoke napade iz redova Katoličke crkve. Pasolini, koji se sam deklarirao kao katolik, je na kraju osuđen na zatvorsku kaznu zbog blasfemije, a koja mu je preinačena nakon što je zauzvrat pristao platiti globu. La ricotta je kasnije postala model za njegov mnogo poznatiji film Evanđelje po Mateju.

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]