Mamma Roma

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Mamma Roma
Režija Pier Paolo Pasolini
Producent Alfredo Bini
Scenario Pier Paolo Pasolini
Uloge Anna Magnani
Ettore Garofolo
Fotografija Tonino Delli Colli
Montaža Nino Baragli
Studio Arco Film
Distribucija Cineriz
Datum(i) premijere
31. august 1962 (1962-08-31) (Venice Film Festival (premiere))
Trajanje 106 min.
Zemlja  Italija
Jezik italijanski

Mamma Roma je italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1962. u režiji Pier Paola Pasolinija. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Anna Magnani, je bivša prostitutka koja nastoji započeti novi život prodajući voće zajedno sa svojim 16-godišnjim sinom (koga tumači Ettore Garofolo). Radnja pokazuje kako je prošlost sustigne, odnosno kada sin dozna za njenu bivšu profesiju, te se zbog toga oda sitnom uličnom kriminalu što će dovesti do tragičnih posljedica. Mamma Romu je Pasolini često opisivao kao svojevrsni hommage svom mentoru Robertu Rosselliniju i njegovom znamenitom filmu Rim, otvoreni grad; između ostalog, zbog toga je za naslovnu ulogu angažirao upravo Annu Magnani. Mamma Roma je također velikim dijelom napravljena u stilu neorealizma. Sa druge strane, Pasolini je u svom ostvarenju prikazao vlastitu preokupacijom životom lumpenproletarijata, odnosno ličnosti sa margina društva kao što su prostitutke, svodnici i kriminalci, a brojni kadrovi su imali snažnu religijsku, odnosno katoličku simboliku. Na rimskoj premijeri 22. septembra 1962. godine Pasolinija su napali neofašisti smatrajući kako film vrijeđa italijansku naciju.

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Greene, Naomi. Pier Paolo Pasolini: Cinema as Heresy. Princeton: Princeton UP, 1990.
  • Restivo, Angelo. The Cinema of Economic Miracles:Visuality and Modernization in the Italian Arts Film. Durham and London: Duke UP, 2002.
  • Siciliano, Enzo. Pasolini:A Biography. New York: Random House, 1982.
  • Viano, Maurizio. A Certain Realism:Making Use of Pasolini's Film Theory and Practice. Berkeley and Los Angeles: University of California P, 1993.

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]