I racconti di Canterbury

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
I racconti di Canterbury
The Canterbury Tales

Ninetto Davoli kao Perkin u sceni filma
Režija Pier Paolo Pasolini
Scenario Pier Paolo Pasolini
Predložak The Canterbury Tales autor:
Geoffrey Chaucer
Uloge
Muzika Pier Paolo Pasolini
Ennio Morricone
Fotografija Tonino Delli Colli
Montaža Nino Baragli
Studio PEA Produzioni Europee Associate
Datum(i) premijere
2. jul 1972 (1972-07-02) (Zapadni Berlin)
Trajanje 122 min. (originalna verzija prikazana na festivalu)
110 min (verzija koju je Pasolini naknadno premontirao)
Zemlja  Italija
 Francuska
 Ujedinjeno Kraljevstvo
Jezik engleski

Canterburyjske priče (it. I racconti di Canterbury; engl. The Canterbury Tales) je italijansko-francusko-britanski omnibus film snimljen 1972. godine u režiji Pier Paola Pasolinija. Predstavlja adaptaciju istoimenog epa engleskog srednjovjekovnog pisca Geoffreya Chaucera, a po svojoj strukturi i stilu je prilično sličan Pasolinijevom ranijem filmu Dacameron (koji se temelji na istoimenom Bocacciovom predlošku koji je bio inspirirao Chaucera). Okvirna radnja se događa u Engleskoj u 14. vijeku i prikazuje grupu hodočasnika na putu za svetište u Canterburyju, a među kojima se nalazi i sam Chaucer (koga tumači Pasolini), te koji pričaju osam priča satiričkog, fantastičnog, grotesknog ili vrckavog sadržaja. Canterburyjske priče su premijerno prikazane na Berlinskom festivalu gdje su osvojile Zlatni medvjed. Zajedno sa Decameronom i Cvijetom 1001 noći iz 1974. godine čine Pasolinijevu trilogiju života.

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]


Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]