Kad budem mrtav i beo

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Kad budem mrtav i beo
Režija Živojin Pavlović
Producent Aleksandar Radulović
Scenario Ljubiša Kozomara
Gordan Mihić
Uloge Dragan Nikolić
Slobodan Aligrudić
Miodrag Andrić
Severin Bijelić
Dara Čalenić
Ljubomir Ćipranić
Muzika arhivska
Fotografija Milorad Jakšić-Fanđo
Montaža Olga Skrigin
Studio Servis Filmskih radnih zajednica (FRZ) Beograd
Datum(i) premijere
27. decembar 1967 (1967-12-27)
Trajanje 79 min.
Zemlja  Jugoslavija
Jezik srpskohrvatski

Kad budem mrtav i beo je jugoslovenski crno-beli igrani film iz 1967. godine. Režirao ga je Živojin Pavlović, a scenario su pisali Ljubiša Kozomara i Gordan Mihić. Često se navodi kao jedno od najpoznatijih ostvarenja Crnog talasa.

Prema nekim navodima, britanski režiser Džon Šlezindžer je izjavio da je Kad budem mrtav i beo bio jedna od inspiracija za njegov mnogo poznatiji film Ponoćni kauboj. [1]

Sadržaj/Садржај

Radnja[uredi - уреди | uredi izvor]

Janko Bugarski, zvani Džimi Barka, mora da napusti zajedno sa svojom devojkom Lilicom privremeno zaposlenje kao sezonski radnik. Bez posla, kreće sa Lilicom u neizvesnost. Majka, siromašna pralja, ne može da mu pomogne, a u fabrikama i preduzećima nema mesta. Da bi došao do para, Džimi potkrada radnike na jednom gradilištu i bežeći od gonilaca, izgubi Lilicu. Tada započinje odiseja Džimija Barke. Sreće kafansku pevačicu, Dušku, postaje njen ljubavnik i uči da peva. Peva veoma rđavo, ali to mu ne smeta da putuje po varošicama, peva na vašarima i po zabačenim vojnim garnizonima. U jednoj varošici sreće mladu zubotehničarku Bojanu, i sa njom odlazi u Beograd na takmičenje mladih pevača. Umesto aplauza i afirmacije, dočekuju ga zvižduci i uvrede. Džimi beži sam i na jednom brodu ponovo sreće Lilicu, koja živi od džeparenja i simuliranja trudnoće. Oboje odlaze kod upravnika bivšeg gradilišta Milutina, u pokušaju da ga ucene: mlada žena navodno nosi njegovo dete. Milutin otkriva da su ga prevarili. Pokušava da siluje Lilicu, ali ga Džimi sprečava. Pokušava da ga ubije i ismeva ga pred radnicima. Poniženi i iznervirani direktor, uzima svoju pušku i ubija Džimija.

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

Glumac Uloga
Dragan Nikolić Džimi Barka
Slobodan Aligrudić upravnik Milutin
Miodrag Andrić Ibro
Severin Bijelić oficir
Dara Čalenić Mica
Ljubomir Ćipranić
Aleksandar Gavrić Dule
Olga Jančevecka
Milan Jelić Džimijev cimer
Ljiljana Jovanović Džimijeva majka
Snežana Lukić
Petar Lupa šofer
Vojislav Mićović radnik
Branislav Ciga Milenković violinista
Žika Milenković Stole, kelner
Nikola Milić
Predrag Milinković železničar
Svetolik Nikačević
Đorđe Pura
Alenka Rančić
Ružica Sokić Duška
Milorad Spasojević Novinar
Neda Spasojević Lilica
Borivoje Bora Stojanović
Zorica Šumadinac Bojana
Milivoje Tomić Poslovođa
Janez Vrhovec
Vladan Živković Bubreg

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Pavle Levi (2007). Disintegration in Frames: Aesthetics and Ideology in the Yugoslav and Post-Yugoslav Cinema. Stanford University Press. [traži se izvor]

Spoljašnje veze[uredi - уреди | uredi izvor]