Félix Couchoro

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Félix Couchoro
Biografske informacije
Rođenje 30. siječnja 1900.
Benin Ouidah, Benin
(tada Francuska Francuski Dahomej)
Smrt 5. travnja 1968.
Togo Lomé, Togo
Obrazovanje
Zanimanje pisac, urednik, profesor
Opus
1929. – 1968.
Književne vrste roman
Jezik francuski jezik
Znamenita djela

Félix Couchoro (Ouidah, 30. siječnja 1900.Lomé, 5. travnja 1968.) bio je beninsko-togoanski pisac, koji se smatra začetnikom beninske književnosti; njegov roman L'Esclave iz 1929. godine se smatra prvim romanom beninske nacionalne književnosti.

Couchoro je rođen u brazilskoj četvrti u mjestu Ouidah, u današnjem Beninu, koji je tada bio dio Francuskog Dahomeja.[1] Školovao se, od 1915. do 1919. godine, pri katoličkim misijama i školama u Grand-Popu i Ouidi. Od 1919. do 1924. je predavao u Grand-Popu, nakon čega je preuzeo mjesto voditelja ogranka Zapadnoafričkog trgovačkog društva (Société Commerciale de l’Ouest Africain, SCOA), gdje je radio sve do 1939. godine.[2] U međuvremenu se počeo baviti spisateljskim radom te je 1929. godine u Parizu objavio svoj debitantski roman, L'Esclave, koji se danas smatra prvim romanom beninske, odnosno tada dahomejske književnosti; Couchoro je postao tek drugi Afrikanac s objavljenim romanom na francuskom jeziku, mada je samo djelo godinama bilo prilično opskurno. Od 30-ih godina se bavi i uređivačkim radom u novinama te se zalaže za veće slobode u trgovini između Benina i Toga.

Paralelno s pisanjem, Couchoro se vrlo rano aktivirao u politici, mada togoanskoj, jer je Francuski Togoland u to doba uživao više sloboda nego Francuski Dahomej, s obzirom da se radilo o mandatu Lige naroda, a ne o koloniji.[3] Nakon što je bio izložen maltretiranju od strane policije, Couchoro se 1939. godine preselio u Anecho, u Togu, gdje je radio kao poslovni agent i ubrzo postao borac za nezavisnost Toga pri stranci Sylvanusa Olympija, kasnijeg prvog predsjednika Toga.[2] U tom se periodu ponovo posvećuje pisanju te počinje u novinama serijski izdavati svoja djela, počevši s romanom Amour de féticheuse (1941.).[4] Poovo je bio urednik novina i glasni zagovornik dekolonizacije, što mu je ponovo donijelo probleme s policijom; nakon pobune u Voganu 1952. godine, Couchoro je pobjegao u Aflao, u Gani, kako bi izbjegao zatvor. Zbog propasti posla, u Gani je uglavnom imao velikih problema s novcem.[3]

U Togo se vratio tek 1958. godine te se zaposlio u Loméu; kada je Togo 1960. godine stekao nezavisnost, dobio je posao u državnoj službi, odakle se umirovio 1965. godine.[3] Za života je napisao 20-ak knjiga,[3] ali je ostao praktički nepoznat izvan vlastite regije.[2] Umro je 5. travnja 1968. godine u Loméu.

Izabrana bibliografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]