Aleksandar Tomašević (fudbaler)

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Disambig.svg Za ostale upotrebe, v. Aleksandar Tomašević.
Aleksandar Tomašević
Lični podaci
Puno ime Aleksandar Tomašević
Datum rođenja 19. novembar 1908.
Mesto rođenja Beograd, Kraljevina Srbija
Pozicija napadač
Seniorski klubovi *
God. Klub Uta. (Gol.)
1925-1928
1928-1929
1929-1940
FK Jedinstvo
FK Soko
FK BASK
Reprezentacija **
God. Reprezentacija Uta. (Gol.)
1931 - 1938 Kraljevina Jugoslavija 12 (8)

* Datum aktuelizovanja:
** Datum aktuelizovanja:

Aleksandar Tomašević (19. novembar 1908. Beograd, Kraljevina Srbija21. februar 1988. Beograd, Jugoslavija) je bio fudbaler FK BASKA i fudbalske reprezentacije Kraljevine Jugoslavije.

Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Rođen je 19. novembra 1908. u Beogradu. Spadao je među najbolje navalne igrače u Beogradu do Drugog svetskog rata, bio je zvezda beogradskog amaterskog sport kluba (BASK), fudbalski reprezentativac Kraljevine Jugoslavije i istaknuti trener.

Počeo je da igra 1925. godine u podmlatku beogradskog Jedinstva, prešao je 1928. u Soko, kasnije BASK, i dres ovog kluba sa velikim uspehom nosio 11 godina, sve do 1940, kad je karijeru završio zbog teže povrede meniskusa. Kao odličan tehničar, bio je i vrlo efikasan strelac.

Uz 23 utakmice za reprezentaciju Beograda, odigrao je jednu utakmicu za „B“ tim (1934) i 12 utakmica za najbolju selekciju Kraljevine Jugoslavije, za koju je postigao osam golova, najčešće kao leva polutka i vođa navale. Debitovao je 15. marta 1931. protiv Grčke (4:1) u Beogradu, na kojoj utakmici je postigao čak tri gola. Kada 4. oktobra 1931. na utakmici protiv Bugarske (2:3) za Balkanski kup u Sofiji nije realizovao jedanaesterac, tri godine nije bio pozivan u reprezentaciju. Tek 1935, na takmičenju za Balkanski kup u Atini, zaigrao je ponovo u odličnoj formi i sa tri gola na dve utakmice mnogo doprineo da Kraljevina Jugoslavija prvi put osvoji ovaj trofej. Od reprezentacije se oprostio 22. maja 1938. na prijateljskoj utakmici protiv Italije (0:4) u Đenovi.

Kad je prestao da igra, ostao je u fudbalu i postigao zapažene uspehe kao trener sarajevskog Željezničara, NK Krima (Ljubljana), beogradske Crvene zvezde (dve pobede u Kupu), ljubljanskog Odreda, skopskog Vardara, splitskog Hajduka (osvojio prvenstvo 1951), beogradskog Partizana, a takođe i beogradskog Radničkog koga je uveo u Prvu ligu. Bio je jedno vreme i trener u Grčkoj.

Preminuo je 21. februara 1988. u Beogradu.

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]