1723

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Ovo je članak o godini 1723.
Milenijum: 2. milenijum
Vjekovi: 17. vijek18. vijek19. vijek
Decenija: 1690-e  1700-e  1710-e  – 1720-e –  1730-e  1740-e  1750-e
Godine: 1720 1721 172217231724 1725 1726
1723 u drugim kalendarima
Gregorijanski 1723
MDCCXXIII
Ab urbe condita 2476
Islamski 1135 – 1136
Iranski 1101 – 1102
Hebrejski 5483 – 5484
Bizantski 7231 – 7232
Koptski 1439 – 1440
Hindu kalendari
 - Vikram Samvat 1778 – 1779
 - Shaka Samvat 1645 – 1646
 - Kali Yuga 4824 – 4825
Kineski
 - Kontinualno 4359 – 4360
 - 60 godina Yin Voda Zec
(od kineske N. g.)
Holocenski kalendar 11723
p  r  u
Podrobnije: Kalendarska era

Godina 1723 (MDCCXXIII) bila je redovna godina koja počinje u petak po gregorijanskom kalendaru odn. redovna godina koja počinje u utorak po julijanskom kalendaru.

Događaji[uredi - уреди | uredi izvor]

Januar/Siječanj – Mart/Ožujak[uredi - уреди | uredi izvor]

  • 25. 1. - Engleski pirat Edward Low zarobio u Karibima portugalski brod: pošto je kapetan bacio vreću zlatnika u more, masakrirana je cela posada.

April/Travanj – Jun/Lipanj[uredi - уреди | uredi izvor]

  • 20. 4. - Gen. providur Marko Antonio Diedo poziva da se prijave sveštenici koji misle da bi mogli biti izabrani za pravoslavnog episkopa u mletačkoj Dalmaciji - ali to je samo kratkotrajno popuštanje.[1]
  • 23. 4. - Počinje gradnja tvrđave Temišvar (do 1765, sadašnji guverner je grof Mercy).
  • proleće - Izbila pobuna seljaka, i Hrvata i Srba, u Požeškom polju, uputili su delegate u Beč sa memorijalom za dvor, ali gen. Petraš je brzo došao s konjicom u Požegu i pohvatao vođe pobunjenika.[2]
  • 15. 5. - Osnivanje Perma na Uralu - Vasilij Tatiščev otvara topionicu bakra.
  • 27. 5. - U Velikoj Britaniji uveden Crni zakon, odgovor na grupe "Crnih" koji se bave krivolovom na gospodskim imanjima: smrtne kazne su uvedene za još 50 dela (do 1823).
  • 4. 6. - Umro Léopold-Clément de Lorraine, naslednik Lorene i zaručnik Marije Terezije - nasleđuje ga mlađi brat François Étienne (brak sa M. T. 1736, sveti rimski car 1745-65).
  • jun - Izveštaj podbana Ivana Draškovića iz Banske krajine: haramije, milicija hrvatskog porekla, su plaćene a Srbi vojnu službu vrše besplatno, oficiri ih koriste za privatne poslove i oduzimaju im zemlju. Tužbe su najviše usmerene protiv komandanta Kostajničke krajine Emerika Erdedija, koji će biti smenjen[3]

Jul/Srpanj – Septembar/Rujan[uredi - уреди | uredi izvor]

Oktobar/Listopad – Decembar/Prosinac[uredi - уреди | uredi izvor]

  • 17. 10. - Švedski kralj Frederik I neuspešno pokušao ojačati kraljevsku vlast - više se neće mešati u politiku.
  • 23. 10. - "Pozivna gramota" ruskog cara Petra I: poziv Srbima da se presele u Ukrajinu gde bi bili graničari - major Jovan Albanez deluje od sledeće godine u tom smislu i okuplja jedinicu, Srpski husarski puk - prva seoba Srba u Rusiju[4]
  • 31. 10. - Umro veliki vojvoda Toskane Cosimo III de' Medici, nasleđuje ga Gian Gastone (do 1737), poslednji vladar Medici. Toskana je jedna od najsiromašnijih zemalja Evrope.
  • jesen - Epidemija u Lisabonu, izgleda prva pojava žute groznice u Evropi.
  • 18. 11. - Na Uralu osnovan Jekaterinburg, početkom rada železare, inicijativom Vasilija Tatiščeva.

Kroz godinu[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Nicolas Doxat započinje radove na Beogradskoj tvrđavi (do 1736).
  • Ugarski sabor priznaje žensko nasledstvo Habsburga, potvrđena su prava ugarskog plemstva.
  • Francuzi uspostavili treću trgovačku postaju u Indiji: Yanam na istočnoj obali (napuštena 1727, vratili se 1727-1954, s tri pauze).

Kroz godinu[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Ugarska pragmatička sankcija ozakonjuje nerazdruživost zemalja krune sv. Stjepana, tj. Hrvatskoj je osporeno pravo da se, eventualno, po svojoj volji odvoji od Ugarske.[5]
  • U Hrvatskoj ustanovljen Banski stol umjesto oktavalnog suda
  • Osnovan Palatinski ili Namjesnički savet u Požunu, čime su smanjene kompetencije ugarske dvorske kancelarije u Beču - to se odnosi i na Hrvatsku, što znači početak politike smanjivanja njene autonomije.[6]
  • Karlo VI traži da se u Hrvatsku uvede jedinstveni kraljevski novac, a zabranjuje se dubrovački dinar, solid i stari "horvatski novac" - to će biti ostvareno tek monetarnom reformom Marije Terezije 1750. Prema zakonu požunskog sabora, ekonomski princip u Ugarskoj i Hrvatskoj je da seljak sam slobodno prodaje svoje proizvode[7]
  • U Bosni je preostalo samo 25.000 katolika, jer su se zbog progona odselili na austrijsku teritoriju - naročito iz Posavine i Pounja.[8]
  • Jeromonah Arsenije radi ikonostas u manastiru Komogovina, sjedištu Kostajničke eparhije.
  • Članom 27 Ugarskog sabora, Srbi su proglašeni kmetovima ugarske gospode - narod se tome opire, pozivajući se na povlastice.[9]
  • Veliki radovi na gradnji turske tvrđave u Nišu.[10]
  • Temišvarsko trgovačko udruženje počinje izvoz bakra iz Orahovice u Banatu i Majdanpeka u Srbiji, preko Bakra i Trsta u Italiju.[11]
  • Ivan Franjo Čikulin: Delecti Pannoniae Saviae Heroes.
  • Cithara octochorda: drugo bečko izdanje.
  • Pietro Giannone objavljuje "Historiju Napuljskog kraljevstva" koja mu donosi ekskomunikaciju.
  • Opatija: eponimna opatija sv. Jakoba prelazi od augustinaca isusovcima (do 1774).
  • Afganski Hotaci uništili provincijski glavni grad Damgan na severu Irana.

Rođenja[uredi - уреди | uredi izvor]

Smrti[uredi - уреди | uredi izvor]

Glavni članak: :Kategorija:Umrli 1723.

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Istorija s. n. IV-2, 49
  2. Istorija s. n. IV-1, 171
  3. Istorija s. n. IV-1, 177-8
  4. Istorija s. n. IV-1, 234-5
  5. Historija n. J. II, 1022
  6. Historija n. J. II, 866
  7. Historija n. J. II, 1084
  8. Historija n. J. II, 598
  9. Historija n. J. II, 1153
  10. Istorija s. n. IV-1, 96-7
  11. Istorija s. n. IV-1, 119
Literatura
  • Historija naroda Jugoslavije II, Školska knjiga Zagreb, 1959
  • Istorija srpskog naroda, Četvrta knjiga, prvi tom, Srbi u XVIII veku, SKZ Beograd 1986 (IV-1), drugi tom (IV-2)

Vanjske poveznice[uredi - уреди | uredi izvor]