Ukšići
| Ukšići | |
|---|---|
| Osnovni podaci | |
| Država |  Bosna i Hercegovina
|
| Entitet | Republika Srpska |
| Opština/Općina | Trebinje |
| Stanovništvo | |
| Stanovništvo ((1991)) | 67 |
| Geografija | |
| Koordinate | 42°47′09″N 18°19′24″E / 42.7858°N 18.3233°E |
  Ukšići Ukšići (Bosne i Hercegovine) | |
| Ostali podaci | |
| Pozivni broj | 059 |
Koordinate: 42° 47′ 09" SGŠ, 18° 19′ 24" IGD
Ukšići su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Trebinje koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 67 stanovnika.[1]
Selo se nalazi na prostoru kraškog Ljubomirskog polja, u Hercegovini.
Ivo Bojanovski je objavio studiju u kojoj iznosi zaključak da je dio trase rimske ceste Narona - Leusinium išao kroz Ljubomirsko polje u kojem je smješteno naselje Ukšići. Na njivama Liješće, Luke i Grudine, sudeći po prostranstvu supstrukcija i bogatstvu građevinskog materijala, prostiralo se sredinom polja antičko naselje površine 700x900 m. Probno ispitivanje na Tanogama (Luke) gdje su nađeni fragmenti natpisa i miljokaza, otkrilo je dijelove većeg arhitektonskog kompleksa (terme?) sa mozaikom i hipokaustom. Naselje se razvilo na autohtonoj osnovi, u podnožju gradine, sa jakim centralnim uzvišenjem i bedemima u suhozidu.
Zbog toga je, prema Bojanovskom, realno putnu stanicu Ad Azizio sa grafičke skice pod nazivom Tabula Peutingeriana, na putnom pravcu Narona - Leusinium locirati u Ukšiće.[2]
Od Ukšića jedna je cesta poljem vodila prema jugu, u pravcu Jasena (preko Vrpolja i Cibrijana), gdje su takođe registrovani ostaci antičkih naseobina i naseobinskih elemeneta.[2]
| Nacionalnost | 1991. |
| Srbi | 67 |
| Muslimani | 0 |
| Hrvati | 0 |
| Jugosloveni | 0 |
| ostali | 0 |
| Ukupno | 67 |
 | Ovaj dio članka je u začetku. Pogledajte kako uređivati članak i pomozite Wikipediji u njegovom proširenju. |
- ↑ Nacionalni sastav stanovništva - Rezultati za Republiku po opštinama i naseljenim mjestima 1991.. Sarajevo: Izdanje Državnog zavoda za statistiku Republike Bosne i Hercegovine.
- ↑ 2,0 2,1 „Ivo Bojanovski: Rimska cesta Narona Leusinium kao primjer saobraćajnog kontinuitete”. Arhivirano iz originala na datum 2022-06-20. Pristupljeno 2022-10-27.
