Klobuk (Trebinje)

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Klobuk
Osnovni podaci
Država  Bosna i Hercegovina
Entitet Republika Srpska
Opština/Općina Trebinje
Stanovništvo
Stanovništvo ((1991)) 30
Geografija
Koordinate 42°42′47″N 18°31′56″E / 42.7131°N 18.5322°E / 42.7131; 18.5322
Klobuk is located in BiH
Klobuk
Klobuk
Klobuk (BiH)
Ostali podaci
Pozivni broj 059


Koordinate: 42° 42′ 47" SGŠ, 18° 31′ 56" IGD
Klobuk je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Trebinje koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 30 stanovnika.[1]

Geografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Selo se nalazi u Hercegovini.

Istorija[uredi - уреди | uredi izvor]

Na kosom platou Mirotinskih greda, iznad sela Aranđelova i doline rječice Sušice - na jugu, i sela Klobuk uz put za Nikšić na sjeveru, nalazi se Stari grad Klobuk.

Konstantin Porfirogenet u djelu De administrando imperio polovinom 10. vijeka navodi u oblasti Travunije grad tòOrmóς u župi Vrm. Od kraja 12. vijeka trebinjska oblast je u posjedu Nemanjića do 1377. godine kada je došla u sastav bosanske srednjovjekovne države. Najprije je bila u posjedu Sankovića, od 1395. do 1442. godine u posjedu Pavlovića. Kolobuk se pominje u jednom dokumentu iz maja 1428. U srednjem vijeku imao je podgrađe Podklobuk, na kojem se organizovala i održavala trgovina i život ljudi. Klobuk se pominje u jednoj tužbi iz početka maja 1428. godine. Tužba se odnosi na Petusina Poznanovića. Od 1438. godine u posjedu je Stefana Vukčića Kosače.

Osmanlije su zauzeli Klobuk u periodu između 1466 – 1477. U župi Vrm je 1472. zabilježen jedan džemat Vlaha. Nahija je pripadala Hercegovačkom sandžaku.

Važnost Klobuka je porasla nakon Karlovačkog mira 1699. godine kada su Osmanlije izgubili primorske gradove Novi i Risan. U novonastaloj situaciji Klobuk je postao najisturenija tačka ovog dijela osmanlijske teritorije prema Veneciji i Crnoj Gori. Od 18.vijeka gubi se ime Vrm, a javlja se novi naziv Korjenići. Poslije pada Risna muslimansko stanovništvo se naselilo u Korjeniće, u neposrednoj blizini Lastve. Klobučka kapetanija je osnovana između 1699. i 1703. godine. Od početka 18. vijeka u tvrđavi Klobuk je bilo sjedište kapetanije.

Požunskim mirom 1805. godine, za vrijeme napoleonskih ratova dobila je Francuska Dalmaciju. Tada Rusi i Crnogorci opsjedaju grad. Prema francuskim izvorima borbe oko opkoljenog Klobuka su se vodile od 7. do 16. 07. 1807. godine. Opsjednutim braniocima došli su u pomoć hercegovački velikaši s Ali-agom Dedićem i francuske trupe iz Dubrovnika pod komandom generala Lonea i razbili opsadu.

U prvoj polovini 19. vijeka česti su bili sukobi između hercegovačkog vezira Ali-paše Rizvanbegovića i Crnogoraca. Klobuk je bio 1858. godine, poslije grahovske bitke, opsednut trupama iz Crne Gore. Osmanske vlasti su 1866. godine dale sagraditi karaulu Aziziju. Od tada pa do 1878. godine u Klobuku je bio manji odred redovne osmanlijske vojske, koja se povukla uoči austrougarske okupacije. U Klobuk su ušli Korjenići i pružili posljednji otpor austrijskim trupama u septembru 1878. godine. Austrijska vojska je od 10. do 20. 09. 1878. gađala klobučki grad i potpuno ga razorila.

Značaj Klobuka je bio i u tome što je to bila pogranična tvrđava čije su trupe sprečavale šverc robe u oba pravca na relaciji primorje-Bosna i Hercegovina.[2]

Stanovništvo[uredi - уреди | uredi izvor]

Nacionalnost 1991.
Srbi 30
Muslimani 0
Hrvati 0
Jugosloveni 0
ostali 0
Ukupno 30

Privreda[uredi - уреди | uredi izvor]

Puzzle stub cropped.png Ovaj dio članka je u začetku.
Pogledajte kako uređivati članak i pomozite Wikipediji u njegovom proširenju.

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Nacionalni sastav stanovništva - Rezultati za Republiku po opštinama i naseljenim mjestima 1991.. Sarajevo: Izdanje Državnog zavoda za statistiku Republike Bosne i Hercegovine. 
  2. "Graditeljska cjelina – Stari grad Klobuk, općina Trebinje". kons.gov.ba. http://www.kons.gov.ba/main.php?id_struct=6&lang=1&action=view&id=2771. pristupljeno 19. 1. 2016. 

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]