Domaševo
| Domaševo | |
|---|---|
| Osnovni podaci | |
| Država |  Bosna i Hercegovina |
| Entitet | Republika Srpska |
| Opština/Općina | Trebinje |
| Stanovništvo | |
| Stanovništvo (1991) | 88 |
| Geografija | |
| Koordinate | 42°51′04″N 18°16′35″E / 42.8511°N 18.2764°E |
  Domaševo Domaševo (Bosne i Hercegovine) | |
| Ostali podaci | |
| Pozivni broj | 059 |
Koordinate: 42° 51′ 04" SGŠ, 18° 16′ 35" IGD
Domaševo je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Trebinje koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 88 stanovnika.[1]
Selo se nalazi u Hercegovini, na visoravni Ljubomir koja je od Trebinja udaljena 15 km.
Travunija ili Trebinjska oblast je jedna od prvih teritorijalno-političkih jedinica formirana po doseljavanju Slovena na Balkansko poluostrvo. Do XI vijeka bila je poznatija od susjednih oblasti Duklje i Raške. Kod vizantijskog cara Porfirogenita nalazimo najstariji naziv za ovu oblast Terbunia. U ljetopisu popa Dukljanina javlja se pod imenom Terbunia.
Oblast Travunije se dijeli na župe, od kojih pop Dukljanin u svom ljetopisu navodi 9, među kojima je i Libomir, današnji Ljubomir. Ljubomirsko područje bogato je nekropolama nadgrobnih spomenika i stećaka. Na području Ljubomira su u osmanskom periodu nastale sljedeće crkve: u Podvarima, u Čvarićima, Ugarcima, Ždrijelovićima, Mužojevini, u Podima (po tradiciji sazidao neki Petar Zotović), njegov brat Tomaš crkvu pod Prisojem, a drugi brat crkvu u Zagori. Crkva sv. Nikole u Domaševu, prema predanju, je vezana za Tomaša Zotovića. Godina gradnje nije poznata, ali je poznato da je crkva sagrađena u vrijeme Pokrajca Oliverovića (koji je vladao Ljubomirom u prvoj polovini 15. vijeka). Njegov stećak sa natpisom nalazi se uz crkvu u Vrpolju, koja ima slične graditeljske karakteristike kao crkva sv. Nikole u selu Domaševo. Uz crkvu sv. Nikole nalazi se 52 nadgrobnih spomenika i stećaka. Na jednom krstu u Domaševu bio je ćirilični natpis koji glasi: A se leži knez Zot, sin kneza Petra. Leže v leto 1572.
Po arhitektonskim obilježjima i prema konceptu prostorne organizacije crkva sv. Nikole pripada tipu jednobrodnih crkava sa polukružnom apsidom i zvonikom na preslicu. Orijentacija crkve je u pravcu istok - zapad sa ulazom na zapadnoj i apsidom na istočnoj strani. Vanjske dimenzije crkve su cca 9,0 x 5,2 m. Proglašena je za nacionalni spomenik.[2]
| Nacionalnost | 1991. |
| Srbi | 88 |
| Muslimani | 0 |
| Hrvati | 0 |
| Jugosloveni | 0 |
| ostali | 0 |
| Ukupno | 88 |
 | Ovaj odjeljak možda je potrebno dopuniti. |
- Ljiljana Ševo, Banja Luka, 1995. -Pravoslavne crkve i manastiri u Bosni i Hercegovini do 1878. godine
- ↑ Nacionalni sastav stanovništva - Rezultati za Republiku po opštinama i naseljenim mjestima 1991.. Sarajevo: Izdanje Državnog zavoda za statistiku Republike Bosne i Hercegovine.
- ↑ Nacionalni spomenik crkva sv. Nikole[mrtav link]
