Rudolf I Habsburški

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Rudolf I Habsburgški
Rudolf of Hapsburg Speyer.jpg
Rudolfova skulptura u Katedrali u Speyeru
Njemački kralj (formalno Njemačko-rimski kralj)
Vladavina 1273. - 1291.
Prethodnik Interregnum
Nasljednik Adolf Nassauski
Austrijski i štajerski vojvoda
Vladavina 1278. - 1282.
Prethodnik Otakar II
Nasljednik Albrecht I Habsburgški
Koruški vojvoda
Vladavina 1278. - 1286.
Prethodnik Otakar II
Nasljednik Meinhard
Supruge Gertrude Hohenburgška, Isabella Burgundska
Djeca Mathilde, Albrecht I, Katharina, Agnes, Hedwiga, Clementia, Guta, Hartmann, Rudolf II i Karl
Dinastija Habsburg
Otac Albrecht IV
Majka Hedwiga Kiburgška
Rođenje 1. maj 1218.
Zamak Limburgh (Breisgau)
Smrt 15. jul 1291.
Speyer (Njemačka)
Pokop Katedrala u Speyeru

Rudolf I Habsburgški (Zamak Limburgh, 1. maj 1218.- Speyer, 15. jul 1291.), bio je austrijski i štajerski vojvoda pod vladarskim imenom Rudolf IV od 1278. - 1282., i njemački kralj od 1273. - 1291.[1] kao prvi član Habsburgške dinastije izabran na to mjesto.

Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Rudolf je rođen kao najstariji sin habsburgškog grofa Albrechta IV i njegove žene Hedwige Kiburgške. Nakon očeve smrti 1239. nastavio je upravljati očevim domenama po Gornjem Alzasu, Aargau i Breisgau iz porodičnog Zamka Habsburg.

Čvrsto se držao savezništva sa Hohenstaufenovcima Fridrikom II i njegovim sinom Konradom IV pa se uz njihovu pomoć uspio teritorijalno proširiti.

Nakon njihova izumiranja 1268. nastupio je devetnaestogodišnji period interregnuma u kom su se brojni vladari uzaludno nadmetali nebi li ih elektori izabrali za Njemačko-rimskog kralja. Na kraju je to uspjelo tadašnjem ausajderu Rudolfu koji je 1273. uspio uvjeriti elektore da njega izaberu za Njemačkog kralja.[1]

Nakon tog se okrenuo protiv rivala češkog kralja Otakara II Přemysla, kog je istjerao iz austrijskih i štajerskih zemalja. Kad se on pokušao vojskom vratiti na tron, pobjedio ga je i ubio u Bitci na Moravskom polju 26. augusta 1278.[1]

Nakon tog je 27. decembra 1282. proglasio svoje sinove Albrechta i Rudolfa vojvodama i prepustio im upravljanje nad austrijskim - štajerskim i koruškim vojvodstvom, i na taj način utemeljio daljnju vlast Habsburgovaca po austrijskim zemljama.[1]

Iako je to silno želio i puno truda uložio u to, nije mu uspjelo da bude okrunjen za cara Svetog Rimskog Carstva.[1]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 "Rudolf I" (engleski). Austria-Forum. http://austria-forum.org/af/AEIOU/Rudolf_I./Rudolf_I._english. pristupljeno 22. 03. 2016. 

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]

Prethodnik: Njemački kralj (1298.- 1291.) Nasljednik:
Interregnum Adolf Nassauski
Prethodnik: Austrijski i Štajerski vojvoda (1278.-1282) Nasljednik:
Otakar II Albrecht I
Prethodnik: Koruški vojvoda (1278.-1282) Nasljednik:
Otakar II Meinhard