Albrecht II. rođen je 16. augusta 1397., kao sin austrijskog vojvode Albrechta IV. i Johanne Sofije Bavarske. Otac mu je umro kada je Albrechtu bilo svega sedam godina, pa je tada službeno postao austrijski vojvoda. U njegovo ime su kao regenti vladali njegov stric i braća, koji su se dosta prepirali što je zemlju dovelo na rub građanskog rata. Ali je nakon završetka školovanja Albrecht sa svega četrnaest godina preuzeo vlast nakon smrti svoga brata Leopolda i stabilizirao situaciju u Austriji. Oženio se 1422. Elizabetom Češkom (Luksemburškom), kćerkom caraSvetog Rimskog Carstva i Ugarsko-hrvatskogkraljaSigismunda Luksemburškog, te postao nasljednik njemačke carske, te češke i hrvatsko-ugarske kraljevske krune.
Nakon Sigismundove smrti 1437. okrunjen je za hrvatsko-ugarskog kralja,postavši time prvi pripadnik Dinastije Habsburg na hrvatsko-ugarskom tronu. Pola godine kasnije postao je i češki kralj, ali nikada nije postao carem Svetog Rimskog Carstva, nego tek njemačko-rimski kralj. Poginuo je u bitci s Osmanlijama1439. godine
Albrecht kao i drugi tadašnji vladari u svom punom nazivu titula imao je i one samo teoretske kao na primer kralj Bosne (koja tada ima svog kralja), Srbije, Bugarske.... dok je u skraćenom obliku svojih titula koristio samo one stvarne. U tom obliku njegove titule su bile:Božjom milošću izabrani kralj Rimljana, kralj Ugarske, Hrvatska i Dalmacije itd., izabrani kralj Bohemije, vojvoda Austrije itd....
