Rocco e i suoi fratelli

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Rocco e i suoi fratelli
Rocco et ses frères

italijanski kino-poster
Režija Luchino Visconti
Producent Goffredo Lombardo
Scenario Luchino Visconti
sinopsis: Suso Cecchi d'Amico
Uloge Alain Delon
Renato Salvatori
Annie Girardot
Katina Paxinou
Muzika Nino Rota
Fotografija Giuseppe Rotunno
Montaža Mario Serandrei
Studio Titanus
Les Films Marceau
Datum(i) premijere
6. septembar 1960 (1960-09-06) (Italija)
Trajanje 177 min.
Zemlja  Italija
 Francuska
Jezik italijanski
Bruto prihod 2,173.480 kino-ulaznica (Francuska)[1]

Rocco e i suoi fratelli (sh. Rocco i njegova braća; fr. Rocco et ses frères) je italijansko-francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1960. u režiji Luchina Viscontija, poznat po tome što se navodi kao jedno od posljednjih velikih ili značajnih ostvarenja italijanskog neorealizma.

Scenario je kao inspiraciju imao Josip i njegova braća, historijski roman njemačkog pisca Thomasa Manna, ali je radnju premjestio u moderno vrijeme, odnosno prikazao kako siromašna seljačka porodica, koju čini udovica Rosaria Parondi (čiji lik tumači Katina Paxinou) i njena četiri odrasla sina, napušta svoj dom u Basilicati na jugu Italije kako bi životnu sreću pokušala pronaći u Milanu. Glavni protagonisti su dvojica braće - nasilni Simone (koga tumači Renato Salvatori) i čestiti Rocco (koga tumači Alain Delon) - a čiji će odnos zakomplicirati to što su se obojica zaljubila u istu ženu, mladu prostitutku po imenu Nadia (čiji lik tumači Annie Girardot), a što će dovesti do nasilnih i tragičnih posljedica.

Snimanje filma su obilježile velike poteškoće, prije svega vezane uz "problematični" sadržaj, koji je uključivao veliku količinu nasilja, ali i za tadašnje standarde izuzetno eksplicitnu scenu silovanja; zbog toga su Viscontiju gradske vlasti Milana, pod izgovorom da ne žele "ocrniti" svoj grad, odbijale davati dozvole za snimanje na autentičnim lokacijama. Kada je film konačno dovršen, postao je metom cenzora, kako u Italiji, tako i u drugim državama, te je u nekim slučajevima bio skraćen na gotovo polovicu originalnog trajanja. Visconti je tek 1966. godine, temeljem sudske parnice, uspio omogućiti prikazivanje u originalnom obliku.

Kontroverze vezane uz cenzuru su, međutim, isto tako vješto iskorištene od strane producenata te su stvorile veliko zanimanje u italijanskoj javnosti, omogućivši Rocco e suoi fratelli da postane jedan od najvećih filmskih hitova godine i jedan od prvih primjera succès de scandale u svjetskoj kinematografiji. Prikazan je na venecijanskoj Mostri gdje je osvojio Specijalnu nagradu žirija. Također je igrao značajnu ulogu u karijeri mladog Alaina Delona, koji je upravo zahvaljujući njemu postao međunarodna filmska zvijezda. Njegova partnerica Annie Girardot je također postala jednom od najpopularnijih filmskih glumica; tokom snimanja je započela sa ljubavnu vezu sa Renatom Salvatorijem, a kasnije postala i njegova supruga.

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]