Río de Oro

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Río de Oro
الساقية الحمراء‎
Karta Zapadne Afrike iz 1956. s pozicijom Ría de Ora
Karta Zapadne Afrike iz 1956. s pozicijom Ría de Ora
Država Saharska Arapska Demokratska Republika Zapadna Sahara

Río de Oro (arapski: الساقية الحمراء‎ - Wādī Al-Dhahab, dosl. crveni kanal) je jedna od dvije geografske regije u Zapadnoj Sahari (druga je Saguia el Hamra).[1]

Geografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Río de Oro se proteže po jugu na površini od 184.000 km², od poluotoka Nouadhibou (Cabo Blanco) u Mauritaniji sve do 26° paralele geografske širine na sjeveru, nedaleko od rta Bojador.[1] Klima je pustinjska i vrlo suha, gotovo bez padavina, s ekstremnim temperaturnim varijacijama u unutrašnjosti od oko 0 °C noć]]u do skoro 50 °C u popodnevnim satima.[1]

Administrativni centar regije Dakhla (donedavno Villa Cisneros) ima malu luku, ali nema pitke vode pa se ona mora dovoziti.[1] Regiji su ime dali Portugalski moreplovci po Zlatnoj rijeci (Río de Oro), uskom zaljevu Atlanskog oceana kod Dakle, budući da su tu trgovali s domorocima koji su im plaćali zlatnim prahom.[1]

Historija[uredi - уреди | uredi izvor]

Španjolska je 1880-ih zatražila i dobila mandat za protektorat nad obalnom zonom, a nakon njenog povlačenja 1976. jug regije je zaposjela mauritanijska vojska, a sjever marokanska. Njihovu prisutnost osporavali su gerilci Polisarija.[1] Mauritanija se 1979. odrekla teritorijalnih pretenzija i povukla iz sukoba, pa je tada Maroko zaposjeo i anektirao i jug regije. Polisario se nastavio boriti protiv marokanske okupacije sve do septembra 1991. kada je pod okriljem Ujedinjenih Naroda dogovoren prekid vatre.[1] Većinsko domicilno stanovništvo su Berberi, nomadi i muslimani po vjeroispovjesti. Dobar dio njih je pobjegao u izbjegličke kampove koje je podigao Polisario po Alžiru.[1]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Río de Oro (engleski). Encyclopædia Britannica. https://www.britannica.com/place/Rio-de-Oro. Pristupljeno 11. 11. 2018. 

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]