Río de Oro

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Río de Oro
الساقية الحمراء‎
Karta Zapadne Afrike iz 1956. sa pozicijom Ría de Ora
Karta Zapadne Afrike iz 1956. sa pozicijom Ría de Ora
Država Saharska Arapska Demokratska Republika Zapadna Sahara

Río de Oro (arapski: الساقية الحمراء‎ - Wādī Al-Dhahab - Crveni kanal) je jedna od dvije geografske regije (druga je Saguia el Hamra) u Zapadnoj Sahari.[1]

Geografske karakteristike[uredi - уреди | uredi izvor]

Río de Oro se proteže po jugu na površini od 184.000 km², od Poluotoka Nouadhibou (Cabo Blanco) u Mauritaniji sve do 26 ° paralele geografske širine na sjeveru, nedaleko Rta Bojador.[1] Klima je pustinjska vrlo suha, gotovo bez padavina, sa ekstremnim temperaturnim varijacijama u unutrašnjosti, od oko 0 °C noć]]u do skoro 50 °C u popodnevnim satima.[1]

Administrativni centar regije Dakhla (donedavno Villa Cisneros), ima malu luku ali nema pitke vode pa se ona mora dovoziti.[1]

Regiji su ime dali Portugalski moreplovci po uskom zaljevu Atlanskog oceana kod Dakle - Río de Oro (Zlatna rijeka) jer su tu trgovali sa domorocima koji su im plaćali zlatnim prahom.[1]

Historija[uredi - уреди | uredi izvor]

Španjolska je 1880-ih zatražila i dobila mandat za protektorat nad obalnom zonom, nakon njenog povlačenja 1976., jug regije je zaposjela mauritanijska vojska, a sjever marokanska. Njihovu prisutnost osporavali su gerilci Polisarija.[1] Mauritanija se 1979. odrekla teritorijalnih pretenzija i povukla iz sukoba, pa je tada Maroko zaposjeo i anektirao i jug regije. Polisario se nastavio boriti protiv marokanske okupacije sve do septembra 1991. kad je pod okriljem Ujedinjenih Naroda dogovoren prekid vatre.[1]

Većinsko domicilno stanovništvo su Berberi nomadi, muslimani po vjeroispovjesti, dobar dio njih je pobjegao u izbjegličke kampove koje je podigao Polisario po Alžiru.[1]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 "Río de Oro" (engleski). Encyclopædia Britannica. https://www.britannica.com/place/Rio-de-Oro. pristupljeno 11. 11. 2018. 

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]