Nezaboravna 1919. godina

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Незабываемый 1919 год
Režija Miheil Čiaureli
Producent Viktor Tsirgiladze
Scenario Vsevolod Višnjevski
Aleksandar Filmonov
Miheil Čiaureli
Predložak Nezaboravna 1919. godina autor:
Vsevolod Višnjnevski
Uloge Boris Andrejev
Miheil Gelovani
Pavel Molčanov
Muzika Dmitrij Šostakovič
Fotografija Leonid Kosmatov
Vitalij Nikolajev
Montaža Tatjana Lihačeva
Studio Mosfiljm
Datum(i) premijere
1951 (1951)
Trajanje 108 min.
156 min. (rana verzija, 2 dijela)
Zemlja  SSSRž
Jezik ruski
Budžet 10,936.000 rubalja[1]

Nezaboravna 1919. godina (rus. Незабываемый 1919 год) je sovjetski historijski film snimljen 1951. u režiji Miheila Čiaurelija, poznat kao jedno od najskupljih i najspektakularnijih ostvarenja sovjetske kinematografije, ali i posljednjih u kojima se kroz film gradio kult ličnosti Josifa Staljina.

Temelji se na istoimenoj drami Vselovoda Višnjevskog, napisanoj u čast Staljinovog 70. rođendana, i godine 1950. nagrađenoj Staljinovom nagradom. Radnja je smještena u jesen 1919. godine, u najdramatičnije trenutke ruskog građanskog rata i prikazuje kako kontrarevolucionarne bjelogardejske snage namjeravaju uz pomoć petokolonaša, zauzeti Petrograd, čiji je Vrhovni sovjet demoraliziran i razmišlja o evakuaciji. Nominalni protagonist, čiji lik tumači Boris Andrejev, je pripadnik odreda mornara Baltičke flote iz tvrđave Krasnaja Gorka koji je došao obraniti grad.

Nezaboravna 1919. godina je bila napravljena u propagandne svrhe, i za nju je bilo karakteristično, da je radi veličanja Staljina žrtvovala historijske činjenice, pa se tako njegov lik, koga tumači Miheil Gelovani, uzima aktivno učešće, odnosno ima ključnu ulogu u obrani Petrograda. Na sadržaj filma je značajno uticao i Hladni rat, te se kao likovi pojavljuju vodeći zapadni političari, uključujući Winstona Churchilla, koji je u vrijeme snimanja filma bio britanski premijer. Usprkos toga, kao i Kristalnog globusa osvojenog na Festivalu u Karlovim Varyma, sam Staljin nije bio zadovoljan svojim prikazom.

Već sljedeće godine je Centralni komitet KPSS javno kritizirao film, a nakon Staljinove smrti je povučen iz distribucije. Na XX kongresu KPSS 1956. je Nikita Hruščov Nezaboravnu 1919. godinu u svom Tajnom referatu naveo kao jedan od negativnih primjera Staljinovog kulta ličnosti. Ponovno prikazivanje filma je, pak, bilo jedan od zahtjeva sudionika nasilno ugušenih demonstracija u Tbilisiju iste godine. U Rusiji je ponovno prikazan tek 1993. godine, nakon raspada SSSR.

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]


Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]


Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]