Monticello Conte Otto

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Monticello Conte Otto
Crkva San Matteo u kvartu Cavazzale
Crkva San Matteo u kvartu Cavazzale
Koordinate: 45°36′N 11°35′E / 45.600°N 11.583°E / 45.600; 11.583
Država  Italija
Regija Veneto
Provincija Vicenza
Frazione Cavazzale, Vigardolo
Vlast
 - Sindaco Claudio Benincà
Površina
 - Ukupna 10.2 km²[1]
Visina 42 metara[1]
Stanovništvo (2017.)
 - Grad 9,026[1]
 - Gustoća 885.8 stan / km²[1]
Vremenska zona UTC+1 (UTC+2)
Poštanski broj 0444
Pozivni broj 36010
Karta
Monticello Conte Otto is located in Italija
Monticello Conte Otto
Monticello Conte Otto
Pozicija Monticella u Italiji

Monticello Conte Otto je naselje i općina (comune) od 9,026 stanovnika[1] u talijanskoj regiji Veneto - Provicija Vicenza.

Monticello Conte Otto je danas poznat po Palladijevoj - Vili Valmarana koja je 1996. uvrštena na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi kao jedan od objekata lokaliteta - Historijski centar Vicenze i Palladijeve vile.[2]

Geografske karakteristike[uredi - уреди | uredi izvor]

Monticello Conte Otto leži u dolini rijeke Tèsina udaljen 8 km sjeverno od centra Vicenze.

Historija[uredi - уреди | uredi izvor]

Monticello je prvi put dokumentiran 1118. kao općina pod latinskim imenom Monticellum Domini Octonis (Brdašce gospodara Otona) današnje ime je derivat tog, i znači da je brdašce (Monticello) bilo feud kneza Ota.[3] Monticello je 1353. dobio važne privilegije od grada Vicenze, jer su njegovi stanovnici prokopali akvadukt do Vicenze.[3]

Selo Cavazzale (današnji frazione) prvi put je dokumentirano 1262., a općina je postao krajem 15. početkom 16. vijeka. I drugi frazione - Vigardolo, je dokumentiran 1262., kad je već bio općina.[3]

Poslje napoleonskih ratova za francuske uprave 1807. ukinute su općine Vigardolo i Cavazzale i ujedinjene u današnju općinu Monticello Conte Otto, koja je u tom trenutku sa sva tri sela imala 1099 stanovnika. Stanovništvo je počelo rasti kad su otpočele sa radom tvornica keramike u Monticellu 1830. i predionica konoplje u Cavazzaleu 1876.[3]

Nakon Drugog svjetskog rata i pored tog što je predionica zatvorena 1957. Monticello Conte Otto je nastavio rasti, jer se otvorilo puno malih industrijskih pogona i zanatskih radnji.[3]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]