Majda Potokar

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Majda Potokar
glumica
Biografske informacije
Rođenje 1. mart 1930. (1930-03-01)
Ljubljana, Kraljevina Jugoslavija
Smrt 25. april 2001. (dob: 71)
Ljubljana, Slovenija
Profesionalne informacije
Zanimanje glumica
Opus
Djelatni period 1948–1991

Majda Potokar (1. mart 1930 - 25. april 2001) bila je slovenska teatarska i filmska glumica.


Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Rođena je 1. marta 1930. godine u Ljubljani, Slovenija. Otac joj je bio glumac, Lojze Potokar.

Završila je Akademiju za pozorište, radio, film i televiziju u Ljubljani. Diplomirala je 1952. godine i postala član Slovenačkog Narodnog pozorišta ljubljanske „Drame“. [1] U slovenačkom pozorištu ostala je da radi do penzije 1990. godine.

Radila je sa mnogim slovenačkim režiserima. Najviše je sarađivala sa Francom Štiglicom u čijim je filmovima igrala. Glumila je uloge složenih karaktera ženskih sudbina klasičnog i modernog dramskog repertoara.

Zahvaljujući melodičnom glasu, dobijala je mnogobrojne uloge u radio dramama. [2]

Umrla je 25. aprila 2001. godine u Ljubljani.

Karijera[uredi - уреди | uredi izvor]

Četiri decenije bila je član ljubljanskog Narodnog pozorišta „Drama“. Raznolikost uloga u kojima je igrala, impresionirala je publiku. Ostala je zapamćena kod različitih generacija zahvaljujući raznovrsnoti likova koje je igrala. Uloge poput Micke u „Kranjskoj komediji“, Elektre u „Orestijadi“, Kordelije u „Kralja Lira“, Gertrude u „Hamletu“, Ane u „Dnevniku Ane Frank“ donele su joj slavu. [3]

Talenat i umetničku kreativnost dokazala je u ulogama slovenačkog filmskog stvaralaštva 1948. godine. Među napopularnijim filmovima bili su „Ne plači“, „Petar“, „Crvene uši“, „Ovo je Vipers“ i „Kada su sazrele jagode“.

Dobila je najveće priznanje za glumačka ostvarenja u Sloveniji. Zbog svojih individualnih i kreativnih snaga iznad proseka pozorišnih ostvarenja, zauzimala je jedno od prvih mesta pozorišnih umetnika. Talenat Majde Potokar ogledao se boljom glumom u drami nego u komediji i tragediji, što se nije moglo često videti na sceni. Karakteristačna je bila po svojoj prefinjenosti, osećaju za meru, osetljivosti i umetničke odgovornosti. Bila je u stanju da „oživi“ čak i male uloge.

Nagrade[uredi - уреди | uredi izvor]

Najznačajnija nagrada koju je dobila - Borštnikov prsten 1985. [4]


Filmske uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

Nagrade[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Zlata arena, Pulj 1963, za ulogu Branke iu Lažnivki
  • Srebrna arena, Pulj 1971
  • Carica Teodora, Niš 1971, za ulogu Zefe u Rdečem klasju
  • Igralka leta, Celje 1977, za ulogu Rozi u filmu To so gadi
  • Priznanje Metod Badjura, Celje 1983, za uloguuv filmu Kronika upora (Trije prispevki k slovenski blaznosti)

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]