Emeri van Donzel

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Emeri van Donzel

Emeri van Donzel 1994.
Rođen/a 5. jul 1925. (1925-07-05)
Nieuwstadt, Limburg, Nizozemska
Umro/la 29. oktobar 2017. (dob: 92)
Wassenaar, Južna Holandija, Nizozemska
Nacionalnost Nizozemac
Ostala imena Emericus Joannes van Donzel
Emeri Johannes van Donzel
Alma mater Univerzitet u Leidenu
Zanimanje orijentalist, etiopist i arheolog
Vjeroispovijest katoličanstvo
Suprug/a/zi/ge Anne (r. Kauer)
Djeca Monique, Nathalie
Nagrade Akademiepenning (2006)
počasni doktorat (UHH)
Orde van Oranje-Nassau

Emeri J. van Donzel (Nieuwstadt, 5. 7. 1925. – Wassenaar, 29. 10. 2017), nizozemski orijentalist specijaliziran za etiopistiku i historiju islama, direktor Nizozemskog instituta za Bliski Istok i jedan od glavnih urednika Encyclopaedia of Islam.

Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Van Donzel je rođen 1925. u Nieuwstadtu, gradiću u nizozemskoj pokrajini Limburg. Studirao je semitistiku, sanskrt i indonezijsku kulturu, nakon čega je jedno vrijeme djelovao kao lazaristički misionar u Adis Abebi i tako razvio dugotrajan interes za etiopistiku. Doktorirao je 1969. na Univerzitetu u Leidenu s disertacijom o pisanjima Enbaqoma, vođe Etiopske pravoslavne tevahedo Crkve iz 16. vijeka. Kasnije je pisao i na temu opusa E. Ruete, Etiopije tokom 17. vijeka, islamske historije, te govornika arapskog jezika u Africi i Centralnoj Aziji. Fokus njegovog interdisciplinarnog istraživanja bio je na interakciji islamske i kršćanske kulture.

Tokom 1970-ih karijera van Donzela bilježi veliki uspon na nacionalnom i međunarodnom planu. Godine 1971. postavljen je na položaj uredničkog asistenta trećeg toma novog izdanja Encyclopaedia of Islam (EI2), a od 1978. do 2004. radi kao jedan od glavnih urednika sljedećih devet tomova (4–12). Godine 1974. mijenja A. A. Kampmana na mjestu direktora Nizozemskog instituta za Bliski Istok (niz. Nederlands Instituut voor het Nabije Oosten, NINO) i drži tu poziciju sve do 1990. godine. Pod njegovim vodstvom NINO-a ostvarena je plodna suradnja s Nizozemskim historijsko-arheološkim institutom (niz. Nederlands Historisch-Archaeologisch Instituut, NHAI) iz Istanbula, a sam van Donzel sudjelovao je na arheološkim iskapanjima Kumartepea, lokaliteta u turskoj Šanlijurfskoj pokrajini.

Uz monografije i uredništvo EI2, van Donzel je pisao i članke za enciklopediju Encyclopaedia Aethiopica, zatim naučne časopise Bibliotheca Orientalis (BiOr) i Stichting De Goeje (SDG), te izdanja Kraljevskog instituta za lingvistiku, geografiju i etnologiju (KITLV) i Orijentalnog instituta u Leidenu (OI). Godine 2006. dobio je Akademiepenning, naučnu nagradu koju dodjeljuje Kraljevska nizozemska akademija umjetnosti i nauka (KNAW), a druga priznanja uključuju počasni doktorat Univerziteta u Hamburgu i Orden oficira Oranje-Nassaua. Preminuo je 2017. u Wassenaaru, u 92. godini života. Van Donzel i njegova supruga Anne (r. Kauer) imali su dvoje djece, kćeri Monique i Nathalie.

Opus[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]