Car Go-Shirakawa

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Go-Shirakawa
car Japana
Emperor Go-Shirakawa2.jpg
car Go-Shirakawa
Vladavina 1155–1158
Rođen/a 18. oktobar 1125. (1125-10-18)
Umro/la 26. april 1192. (dob: 66)
Sahranjen/a Hōjū-ji no Misasagi (Kyoto)
Prethodnik Konoe
Nasljednik Nijō
Suprug/a Fujiwara no Kinshi

Car Go-Shirakawa (後白河天皇 Go-Shirakawa-tennō) (18. oktobar 1127 – 26. april 1192) bio je 77. car Japana prema tradicionalnom popisu, koji je vladao od 1155. do 1158.[1] Iako je njegova formalna vladavina kratko trajala, bio je poznat kao jedan od politički aktivnijih japanskih monarha i do smrti zadržao značajan uticaj, te igrao važnu ulogu u krvavim sukobima koji će označiti kraj Heianskog i početak Kamakura perioda japanske historije.

Rodio se kao četvrti sin cara Tobe.[2] Majka mu je bila Shōko (璋子), kćer Fujiwara Kinzanea (藤原公実). Prije dolaska na prijestolje, lično ime (imina) mu je bilo Masahito-shinnō (雅仁親王).[3]

Na prijestolje je došao nakon smrti svog mlađeg brata cara Konoea, pri čemu mu je podršku davao otac koji je nakon abdikacije nastavao vladati kroz sistem tzv- samostanske vladavine. Go-Shirakawa je nastojao umanjiti dotada neosporenu hegemoniju klana Fujiwara u carskoj upravi i državnoj politici, te se u tu svrhu počeo oslanjati na klasu profesionalnih vojnika koji će postati poznati kao samuraji. Nakon očeve smrti 1156. je došao u sukob sa svojim bratom Sutokuom, koji je nastojao preuzeti očev uticaj. On je eskalirao u kratkotrajni Hōgen ustanak gdje je Sutokua porazio uz pomoć samurajskih vođa Taira no Kiyomorija i Minamoto no Yoshitomoa. Dvije godine kasnije Go-Shirakawa je formalno abdicirao i započeo samostansku vladavinu koja će trajati za još pet njegovih nasljednika na carskom prijestolju (car Nijō, car Rokujō, car Takakura, car Antoku i car Go-Toba).

Godine 1159. se savez između samurajskih klanova Taira i Minamoto, što je dovelo do Heiji ustanka koji je dodatno ojačao klan Taira na čelu sa Kiyomorijem. S njim je Go-Shirakawa ispočetka bio u dobrim odnosima, ali ga je 1177. pokušao ukloniti u dvorskom puču. Pokušaj nije uspio i Go-Shirakawa je završio u kućnom pritvoru, a sljedeće godine je Tair no Kiyomori protiv njegove volje proglasio princa Tokihitioa za prijestonasljednika. Godine 1180. je Go-Shirakawa poslao svog sina princa Mochihitoa da potakne Minamotoe na čelu sa Minamoto no Yorimasom da pokrenu ustanak protiv Taira. Tako je započeo petogodišnji Genpei rat, koji će završiti pobjedom Minamotoa i uništenjem klana Taira 1185. Posljednjih godina života Go-Shirakawa je posredno sudjelovao u unutrašnjim okršajima klana Minamoto; pred smrt se pomirio s Minamoto no Yoritomoom, prvim šogunom Japana.

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du Japon, pp. 188–190; Brown, Delmer et al. (1979). Gukanshō, pp. 326–327; Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki. pp.205–208.
  2. Titsingh, p. 190.
  3. Titsingh, p. 188; Brown, p. 326; Varley, p. 205.

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]

Kraljevske titule
Prethodi:
Car Konoe
car Japana:
Go-Shirawaka

1155–1158
Slijedi:
Car Nijō