Belo Polje (Peć)

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Disambig.svg Za ostale upotrebe, v. Belo Polje.
Belo Polje (Peć)
Osnovni podaci
Država  Srbija
Pokrajina Kosovo i Metohija
Upravni okrug Pećki
Opština Peć
Stanovništvo
Geografija
Koordinate 42°38′28″N 20°17′08″E / 42.6411°N 20.2856°E / 42.6411; 20.2856
Nadmorska visina 545 m
Belo Polje is located in Srbije
Belo Polje
Belo Polje
Belo Polje (Srbije)
Ostali podaci


Koordinate: 42° 38′ 28" SGŠ, 20° 17′ 08" IGD

Belo Polje kod lokalnog stanovništva je uobičajen naziv Bijelo Polje (albanski: Bellopojë/Rranza) je naselje u opštini Peć na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Belo Polje površine 2883 ha. Ovo je prigradsko naselje Peći na oko dva kilometra jugozapadno[1] od grada. U turskom popisu iz 1485. godine u selu je zabeleženo ukupno 129 hrišćanskih obveznika, među kojima su poimence pomenuta dva pravoslavna popa i jedna kaluđerica udovica.

U selu i njegovoj neposrednoj okolini postoje ostaci triju crkava. Prva je Crkva Vavedenja presvete Bogorodice, o kojoj nema nikakvih pisanih dokumenata. Jedini podatak koji vremenski određuje podizanje prvobitne crkve u 14. vek je pominjanje sela Belo Polje, u Povelji Stefana Dečanskog iz 1327. godine, kao i nadgrobna mermerna ploča sa uklesanim natpisom iz 14. veka naknadno ugrađena u pod crkve. Oko crkve se nalazi staro groblje sa nekoliko nadgrobnih spomenika u vidu kamenih krstova. Starija crkva je porušena u nekom od perioda turske okupacije. Nova crkva je podignuta 1868. godine, na temeljima starije crkve, angažovanjem dečanskog arhimandrita Kirila Andrejevića, a uz materijalnu pomoć tadašnje ruske carice Marije Aleksandrovne. U crkvi se nalazila i zbirka od 30 ikona, neproučenih i neobjavljenih, sa natpisima na srpskoslovenskom i grčkom jeziku, a ima i natpisa na arabici i turskom jeziku.[2]Ova crkva je 1964. godine registrovana kao spomenik kulture .[3] Crkva je paljena 1999. godine, a 2013. su stručnjaci čistili njene freske.[4]

Ostaci druge crkve, koja je verovatno bila posvećena Bogojavljenju, nalaze se iznad sela, na brdu zvanom Krst. Iznad sela su i ostaci pećine Careve stolice, za koju predanje kaže da je bila isposnica neke carice.

Mada je u ovom naselju bilo većinsko srpsko stanovništvo, sa oko 300 kuća i 1200 stanovnika[1], tokom 1999, većinsko stanovništvo je „napustilo“[5] Belo Polje. Već 2003. godine organizovan je njihov nadgledani povratak, zašta su izgrađene 73 nove kuće, koje su zatim zapaljene od strane albanskih demonstranata u martovskom pogromu Srba 2004. Zapravo, u dva navrata su spaljeni celo selo[2], crkva[5] i školski objekat. Za ovaj zadnji je planirano da se uredi i osposobi. Povratnici su pretežno starije osobe, njih oko 60, [1] odnosno sada u selu ima oko 20 srpskih porodica. U zadnjih par godina rođene su dve bebe, kojima se zajednica ponosi.[6] Povratnici međutim i dalje žive u strahu i pod pretnjama.[7]

Mesto ima dobru vezu sa gradom, električnu, vodovodnu i kanalizacionu mrežu. Postoji lekarska ambulanta i organizovane su lekarske posete jednom nedeljno. Ljudi pretežno žive od socijalne pomoći, penzija i manjim delom od poljoprivrede. Mnogi često putuju za Srbiju i nemaju stalan boravak u ovom naselju.[1]

Demografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Naselje je do 1999. godine imalo 90% srpskog i crnogorskog stanovništva.

Broj stanovnika na popisima:

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]