Vitomirica

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Vitomirica
Osnovni podaci
Država  Srbija
Pokrajina Kosovo i Metohija
Upravni okrug Pećki
Opština Peć
Stanovništvo
Geografija
Koordinate 42°41′42″N 20°20′19″E / 42.6950°N 20.3386°E / 42.6950; 20.3386
Nadmorska visina 485 m
Vitomirica is located in Srbije
Vitomirica
Vitomirica
Vitomirica (Srbije)
Ostali podaci


Koordinate: 42° 41′ 42" SGŠ, 20° 20′ 19" IGD

Vitomirica (albanski: Vitomiricë/Vitomirushë/Arbnia) je naselje u opštini Peć, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.

Geografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Vitomirnica je selo razuđenog tipa u Metohijskom podgoru, severoistočno od Peći do vodotoka reke Beli Drim. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Vitomirica, površine 2.120 hektara. Ovo je jedno od najvećih sela u Metohiji.

Istorija[uredi - уреди | uredi izvor]

Po narodnom predanju, selo je osnovao neki slovenski knez Vitomir čije su dvore i imanja potopile vode nastale od jezera nabujalog Belog Drima i Bistrice. Selo je podignuto na šikarama i močvarama, posle oslobođenja u I svetskom ratu. U njemu se naselilo oko 750 srpskih i crnogorskih domova koji su ga za dvadesetak godina pretvorili u jedno od najlepših sela Metohijske kotline.

Kada su 1941. Nemci okupirali Jugoslaviju i stvorili „Veliku Albaniju“, albanski fašisti su popalili i raselili sva srpska i crnogorska sela u Metohiji. Jedan deo Vitomirice je odoleo toj najezdi i postao utočiište mnogim porodicama čije su kuće popaljene, a to je postalo i središte borbe protiv okupatora. Danas u selu skoro da više i nema srpskih i crnogorskih kuća, demografska struktura se naglo menja od 1945. godine, na štetu pravoslavnog stanovništva. Preostalo stanovništvo (120-150 srpskih i crnogorskih kuća) je raseljeno u Srbiju i Crnu Goru pred naletom novih okupatora (NATO) i opet istih njihovih pomagača. U toku je organizovanje povratka onih koji to mogu i žele. Formiran je Odbor za obnovu crkve, uređenje groblja i izgradnju parohijskog doma.

Kultura[uredi - уреди | uredi izvor]

U selu je podignuta nova i lepa crkva u obliku trikonhosa sa kubetom. Zidana je od banjskog mermera i posvećena Sv. apostolu Luki jer su na Lučindan 1912. jedinice tadašnje crnogorske vojske oslobodile ovaj kraj od robovanja pod Turcima i njihovim mesnim izmećarima. Pored crkve je i lepo uređeno seosko groblje.

Demografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Broj stanovnika na popisima: