Polapski jezik

Izvor: Wikipedia

Polapski jezik (ISO 639-3: -{pox}-) je izumrli jezik Polapskih Slovena koji su nekada naseljavali prostor sjeveroistočne Njemačke. Bio je u upotrebi sve do 18. vijeka kada je pod pritiskom snažne germanizacije u potpunosti zamijenjen njemačkim jezikom. Poznat je samo po spomenicima iz 17. i 18. vijeka. Do danas je sačuvano oko 2800 riječi, a posledlja osoba koja je govorila ovaj jezik umrla je 1756. godine. Spada u grupu lehitskih jezika, a srodni su mu poljski, kašupski i šleski jezik.

Literatura[uredi - уреди]

  • Uvod u indoeuropsku lingvistiku-Mate Kapović-Matica hrvatska 2008;

Spoljašnje veze[uredi - уреди]

Slavenski jezici
Istočnoslavenski bjeloruski | staroruski † | staronovgorodski dijalekt † | ruski | istočnorusinski | starobjeloruski † | ukrajinski
Zapadnoslavenski češki | kašupski | knaanski † | donjolužičkosrpski | zapadnorusinski | polabski † | poljski | pomorjanski † | slovački | slovinački † | šleski | gornjolužičkosrpski
Južnoslavenski banatskobugarski | bosanski | bugarski | gradišćanskohrvatski | crkvenoslavenski | hrvatski | makedonski | moliškohrvatsko narječje | crnogorski | prekmurski | rezijanski | starocrkvenoslavenski † | srpski | srpskohrvatski | slavenski (Grčka) | slovenski
Ostali praslavenski † | russenorsk † | slavenosrpski †
Izumrli jezici