Maurizio Galbaio

Izvor: Wikipedia

Maurizio Galbaio (latinski: Mauricius Galba;? - 787) bio je, po tradiciji sedmi, a po historijskim zapisima peti, dužd Venecije koji je vladao od 764. do svoje smrti. Smatra se prvim velikim duždem, čija je 22-godišnja omogućila Veneciji da postepeno stekne nezavisnost.

Duždem je postao u vrijeme kada su se u Veneciji svake godine birala po dva tribuna u svrhu ograničavanja moći dužda. Njegov prethodnik je bio član pro-langobardske frakcije venecijanskog vodtsva, dok je Maurizio dolazio iz Heraclee, koja je tradicionalno bila pro-bizantski orijentirana. Njegova porodica je tvrdila da potiče od rimskog cara Galbe. Kao dužd se suprotstavljao i pro-langobardskoj i pro-franačkoj frakciji, ali i republikanskoj frakciji koja je inzistirala da Venecija postane nezavisni grad-država. Zbog vjernosti Bizantu je primio titule magister militum i hypatos od cara Lava IV.[1]

U vrijeme njegove vladavine je Venecija došla u sukob sa langobardskim kraljem Deziderijem, najvećim dijelom zato što je venecijanski kler podržavao Franke. Deziderije je u tom sukobu poharao venecijanske posjede u Istri te zarobio Mauriziovog sina Giovannija. Maurizio ga je oslobodio koristeći diplomatske usluge pape i pritisak franačkog kralja Karla Velikog. Nakon toga se trudio svog sina učiniti nasljednikom, što mu je na kraju i uspjelo.

Za vrijeme Maurizia se Venecija proširila na otoke Rialto. Na otočiću Olivolo (dans sCastello) je dao posvetiti crkve sv. Sergija i Baha, kao i crkvu Sv. Petra.

Literatura[uredi - уреди]

Izvori[uredi - уреди]

  1. Raixe Venete, el jornale dei Veneti - RaixeVenete.net, el sito Veneto - in lingua veneta (dialetto veneto)
Političke funkcije
Prethodi:
Domenico Monegario
Dužd Venecije
764–787
Slijedi:
Giovanni Galbaio