Magister Militum

Izvor: Wikipedia
Drevni Rim
Roman SPQR banner.svg

Članak je dio serije:
Politika i uprava
Drevnog Rima


Periodi
Rimsko Kraljevstvo
753. pne.510. pne.

Rimska Republika
510. pne.27. pne.
Rimsko Carstvo
27. pne.476. n.e./1453

Principat
Zapadno Carstvo

Dominat
Istočno Carstvo

Redovni magistrati

Konzul
Pretor
Kvestor
Promagistrat

Edil
Tribun
Cenzor
Guverner

Izvanredni magistrati

Diktator
Magister Equitum
Konzularni tribun

Rex
Triumviri
Decemviri

Titule
Imperator

Legatus
Dux
Officium
Praefectus
Vicarius
Vigintisexviri
Lictor

Magister Militum
Imperator
Princeps senatus
Pontifex Maximus
Augustus
Caesar
Tetrarh

Institucije i pravo
Rimski Ustav

Rimski Senat
Cursus honorum
Rimske skupštine
Kolegijalnost

Rimsko pravo
Rimsko državljanstvo
Auctoritas
Imperium


Druge države
pogledaj  razgovor  uredi

Magister militum ("vođa vojnika", doslovno prevedeno) je bio čin korišćen u kasnom Rimskom carstvu od vremena Konstantina Velikog. Magister militum označava najčešće visokog vojnog oficira koji je nakon cara vrhovni zapovjednik vojske na nekom području. Tijekom 5 vijeka titula magister militum se de facto spojila s modernom titulom premijera, a osobe koje su je imale preuzimaju upravljanje Rimskim carstvom dok se carevi u Zapadnom rimskom carstvu nalaze u njihovoj potpunoj kontroli tako da su vršili jedino ceremonijalne poslove i izbor novog magister milituma nakon smrti osobe koja je taj posao obavljala do svoje prirodne ili nasilne smrti.

Najpoznatiji od tih moćnih magister milituma-premijera su bili Stilihon, Flavije Aecije i Ricimer koji zajedno vladaju 53 od zadnje 82 godine Zapadnog rimskog carstva

Osim osnovne titule magister militum koja je vredila za cijelo područje carstva postojale su i njene "slabije" verzije koje su se dodjeljivale samo za upravljanje određene pokrajine.

Spisak Magistri Milituma[uredi - уреди]

Magister militum per Gallias[uredi - уреди]

Magister militum per Illyricum[uredi - уреди]

Magistri militum per Oriens[uredi - уреди]