Radnička klasa ide u raj

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
La classe operaia va in paradiso

Gian Maria Volontè kao protagonist u sceni filma
Režija Elio Petri
Producent Ugo Tucci
Scenario Ugo Pirro
Elio Petri
Uloge Gian Maria Volontè
Mariangela Melato
Gino Pernice
Muzika Ennio Morricone
Fotografija Luigi Kuveiller
Distribucija New Line Cinema
Datum(i) premijere
17. septembar 1971 (1971-09-17)
Trajanje 125 min.
Zemlja  Italija
Jezik italijanski

La classe operai van in paradiso (sh. Radnička klasa ide u raj) je italijanski igrani film snimljen 1971. godine u režiji Elija Petrija. Po žanru je drama, a protagonist, koga tumači Gian Maria Volontè je radnik u jednoj tvornici koji poslušno izvršava naloge poslodavaca, i ne osjeća solidarnost prema drugim radnicima sve do trenutka kada doživi nesreću kojoj mu je stradao jedan prst. Radnja prikazuje kako ga taj događaj, iako bez ozbiljnijih posljedica, natjera da se uz pomoć sindikata počne boriti za svoja prava.

Kao i mnogi Petrijevi filmovi iz tog doba, i Radnička klasa je imala snažnu notu političke angažiranosti, te je nastojala kroz sudbinu pojedinca dati prikaz ideoloških i klasnih sukoba u tadašnjoj Italiji. Kritičarima je, međutim, daleko više pažnje privukao način na koji je Petri pokazivao dehumanizaciju u suvremenoj industriji, odnosno prikaz kako protagonist postaje dio stroja. Radnička klasa je sljedeće godine prikazana na Kanskom festivalu gdje je podijelila Zlatnu palmu sa filmom Slučaj Mattei. Zbog sličnosti stila i teme, ovaj film se često naziva drugim dijelom Petrijeve "trilogije neuroze" koje čine prethodne godine snimljena Istraga nad besprijekornim građaninom i Vlasništvo više nije krađa iz 1973. godine.

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]