Desimir Žižović Buin

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Desimir Žižović

tvorac stripa o Mirku i Slavku
tvorac stripa o Mirku i Slavku

Informacije
Mesto rođenja Gornji Branetići (Kraljevina Jugoslavija Kraljevina Jugoslavija)
Datum smrti 6. decembar 1996. (76 godina)
Mesto smrti Gornji Branetići (Kraljevina Jugoslavija SRJ)
Dela

Desimir Žižović Buin je bio srpski slikar i strip crtač. Rodio se u Gornjim Branetićima, živeo, radio i umro u Gornjem Milanovcu. Nosio je nadimak „Buin“ kao i njegov otac. Bio je poznat kao boem i šaljivdžija, omiljen u kafanskoj i kulturnoj javnosti Gornjeg Milanovca.

Osim stripa, bavio se i slikarstvom i vajarstvom. Najpoznatiji je kao autor stripa Mirko i Slavko.

Mladost[uredi - уреди | uredi izvor]

Završio četiri razreda osnovne škole u rodnim Gornjim Branetićima. Bio je samouki crtač, slikar, vajar i dizajner. U svom okruženju ostao je upamćen i kao vrstan majstor sedam zanata: kolar, kovač, kaldrmdžija, zidar, stolar, opančar i klesar.[1]

Drugi svetski rat[uredi - уреди | uredi izvor]

U vreme Drugog svetskog rata bio je pripadnik kraljevske otadžbinske vojske gde je radio kao ilustrator za listove Mladi Ravnogorac i Ravnogorski borac (list koji je uređivao Dragiša Vasić).

Učestvovao je u NOB-u na strani partizana od 1943.

Po jednoj anegdoti, nakon zarobljavanja prvog tenka od Nemaca (u akciji koju su zajedno izveli partizani i četnici), na tenku je sa jedne strane nacrtao grb kraljevine Jugoslavije, a sa druge zvezdu petokraku. [2]

Stripovi[uredi - уреди | uredi izvor]

U početku je bio ilustrator i autor svih stripova u Dečjim novinama iz Gornjeg Milanovca, sve do 1959. U tom periodu Desimir Žižović je nacrtao stripove Kraljević Marko i Musa Kesedžija, po srpskoj epskoj pesmi, Nemušti jezik, Magelan, Rudnička ofanziva, Poslednji osvetnik, Pustolovine pevca Pece, Pijuko Pecin brat i ono što je najvažnije, u 23. broju od 25. novembra 1958. započeo strip Nikad robom iz kojeg će izrasti popularna edicija istog imena, i dva najpopularnija junaka srpskog i jugoslovenskog stripa Mirko i Slavko.[3] Stripovi o Mirku i Slavku, sa svojih 450 epizoda, su prevedeni na sve svetske jezike, čak i na kineski.[1]

Prema jednoj izjavi Desimira Žižovića, Mirko i Slavko su nastali po uzoru na grafike Đorđa Andrejevića - Kuna.[4]

Po uzoru na strip, 1973. je snimljen i film Mirko i Slavko, u režiji Branimira Torija Jankovića.

Ostali radovi[uredi - уреди | uredi izvor]

Kao kamenorezac izradio stotine spomen-ploča i spomen-česmi (krajputaši Slobodanu Peneziću Krcunu i Svetoliku Lazareviću). Autor je „Brke” za šljivovicu „Takova”.[5]

Kontroverze[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Autor stripa o partizanskim kuririma prethodno je radio ilustracije za list Mladi Ravnogorac.
  • Mirko i Slavko su u svakoj epizodi ubijali dosta Nemaca, ali ni u jednoj epizodi nisu ubili nekog četnika.

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. 1,0 1,1 Milorad Bošnjak: Kako je srpski Dizni osvajao svet
  2. Ova priča o tenku je objavljena u nekom od brojeva Takovskih novina (bilo bi dobro da neko nađe u kom).
  3. Zdravko Zupan
  4. Slobodan Ivkov
  5. Miladinović 2016.

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]

Vidi još[uredi - уреди | uredi izvor]