Verzal

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Verzal srpskog ćiriličnog pisma (plavo)

Verzal ili majuskula tipografski je naziv za veliko slovo, kao na primjer А, Б, В, Г, Д itd. u ćirilici i A, B, C, Č, Ć, D itd. u latinici.

Verzalna slova razlikuju samo latinično, ćirilično, grčko i jermensko pismo. Većina ostalih pisama (kao što su gruzijsko, glagoljičko, arapsko, hebrejsko i devangari) ne razlikuju mala i velika slova (a neki logografski sistemi, kao što je kineski, uopšte nemaju slova). Štaviše, čak ni evropski jezici nisu pravili razliku u veličini slova prije 14. vijeka; postojao je i verzal i kurent, ali jedan tekst bi koristio samo jedno pismo, a drugi samo drugo.

Istorijski, velika slova su nastala prije malih. Mala slova su nastala prilagođavanjem velikih za brže rukopisno pisanje.

Upotreba[uredi - уреди | uredi izvor]

U pismima koja razlikuju velika i mala slova, velika slova se koriste za kapitalizaciju, pisanje akronima, zbog navodne bolje čitljivosti i za naglašavanje teksta.

Velika slova su se pri upotrebi mehaničkih pisaćih mašina koristila za tipografsko naglašavanje u tekstu. Međutim, duži niz velikih slova teže je čitljiv. S napredovanjem modernog kompjuterskog uređivanja teksta i razvojem interneta, naglašavanje se izvodi ispisivanjem samo jedne riječi velikim slovima, ili upotrebom kurziva, ili podebljanih slova, što je već duža praksa i u štamparstvu. U slovoslaganju, kada je neophodno upotrijebiti niz velikih slova, često se koriste umanjena velika slova kako bi se izbjeglo prenaglašavanje riječi u tekstu koji je ispisan uglavnom kurentom.

U elektronskoj komunikaciji upotreba isključivo velikih slova smatra se elektronskom nepismenošću, a upotreba nekih riječi ispisanih svim velikim slovima u tekstu koji se sastoji od malih slova tumači se kao vikanje.

U enigmatici[uredi - уреди | uredi izvor]