Univerzitet u Heidelbergu

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Stara sveučilišna zgrada.
Univerzitetska klinika.

Univerzitet u Hajdelbergu, zvanično „Univerzitet Rupreht-Karl Hajdelberg“ (nem. Ruprecht-Karls-Universität Heidelberg), osnovan je 1386. Na njemu su djelovali neki od najpoznatijih mislilaca i naučnika svih vremena: Georg Vilhelm Fridrih Hegel, Hans Georg Gadamer, Jirgen Habermas, Karl Oto Apel i Hana Arent. Jedan od njegovih studenata, Karl fon Drajs je 1817. patentirao bicikl. Na ovom univerzitetu, hemičari Poselt i Riman su otkrili da je nikotin glavni farmakološki aktivni sastojak duhana. I pored ovako značajnih dostignuća i visoke reputacije profesora, univerzitet je bio prva obrazovna institucija koja je izbacila sve studente i profesore jevrejskog porijekla kada su nacisti došli na vlast.[1]

Na Univerzitetu se danas nalaze mnogobrojne naučne institucije: Evropska molekularno-biološka laboratorija, Evropska molekularno-biološka organizacija, Nemački centar za istraživanje raka, Instituti Maksa Planka za medicinska istraživanja, astronomiju, nuklearnu fiziku i komparativno javno i međunarodno pravo. Kroz Univerzitet su prošli brojni Nobelovci: Robert Vilhelm Bunsen, Oto Mejerhof, Volfgang Keterle, Georg Vitig i Karl Boš.

Tu su studirali i neki od prvih Srba poslatih na školovanje u zapadnu Evropu, kao: Kosta Cukić, Jovan Ristić, Jevrem Grujić, Ljubomir Kaljević, Sima Trojanović, Vladimir Jakšić, Ljubomir Nenadović, Svetozar Marković, Dimitrije Matić, Aćim Čumić i Tatomir Anđelić. Na Univerzitetu u Hajdelbergu studirao je i Petar Petrović, sin kralja Nikole.

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Spoljašnje veze[uredi - уреди | uredi izvor]