Mureș (okrug)

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Mureş
Pozicija Mureşa na karti Rumunjske
U sastavu Rumunjske
Upravni oblik okrug
Glavni grad Târgu Mureş
predsjednik Ciprian Dobre
Površina 6714 km²
Stanovništvo 550.846
Gustoća 82 stanovnika na km²
Web stranica

Mureş čita se Mureš (rumunjski: Județul Mureş, mađarski: Maros megye, njemački: Kreis Mieresch) je jedan od 41 rumunjskih okruga (județa / jedinica lokalne uprave) u centru Rumunjske u Transilvaniji.

Geografske karakteristike[uredi - уреди | uredi izvor]

Mureş graniči sa okruzima; Bistriţa-Năsăud i Suceavom sa sjevera, Harghitom sa istoka, Braşovom i Sibiom sa juga i Albom i Clujem sa zapada.

Okrug Mureş leži u Istočnim Karpatima, prostire se po planinskim masivima Călim i Gurghiu a gradovi i sela leže po brojnim dolinama. rijeka Moriš i njene pritoke teku prema jugu.[1] Administrativni centar je grad - Târgu Mureş, on je i kulturni, transportni i industrijski centar okruga, u kom se proizvode strojevi, kemikalije i plastika.[1]

Mureş ima površinu od 6,714 km²[1] a po popisu stanovništva iz 2011. imao je 550,846 stanovnika[2], od toga 277,372 Rumunja, 200,858 Mađara, 46,947 Roma, a od nekad velike njemačke zajednice preostalo je 1,478 stanovnika.[2]

Privreda i atrakcije[uredi - уреди | uredi izvor]

U nekoliko drugih gradova proizvodi se građevinski materijal, tekstil, koža i prerađuje drvo.[1] Grad ima tvornicu kemikalija, a Reghin strojeva. U okrugu ima nalazišta zemnog plina.[1] U nekoliko drugih gradova proizvodi se građevinski materijal, tekstil, koža i prerađuje drvo.[1]Grad Târnăveni ima tvornicu kemikalija, a Reghin strojeva. U okrugu ima nalazišta zemnog plina.[1]

Regin nekadašnje dačko naselje, poznat je po proizvodnji tradicijskih muzičkih instrumenata i čamaca, ali i po svojoj crkvi izgrađenoj tokom 14. - 15. vijeka. U njemu se nalazi i zoološki muzej, sa velikom kolekcijom sova i regionalni muzej. Pored grada leži park prirode sa hrastovima iz 15. vijeka.[1]

Selo Brâncoveneşti podignuto na ruševinama rimskog kastruma, poznato je po svojem zamku iz 14. vijeka, rekonstruiranom u 16. vijeku.[1]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]