Bijela djetelina

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Bijela djetelina
Bela detelina.jpg
Naučna klasifikacija
Carstvo: Plantae
Divizija: Magnoliophyta
Razred: Magnoliopsida
Red: Fabales
Porodica: Fabaceae
Potporodica: Faboideae
Rod: Trifolium
listovi bijele deteline

Bijela detelina (lat. Trifolium repens) je samonikla višegodišnja zeljasta biljka iz porodice Fabaceae.

Izgled[uredi - уреди | uredi izvor]

Korjen je snažan i po tipu osovinski.

Stablo je golo i puzavo, na čvorovima se ukorenjuje. Dugo je do 40 cm. Podzemno stablo je rizom koji je razgranat.

Listovi su trodjelni, sa obično tri liske na kojima postoji bijela šara u obliku znaka >. Postoji i mutacija koja ima četiri liske, a nalaženje ovakve deteline sujeverni ljudi smatraju znakom dolazeće sreće. Lisne drške su gole i vrlo duge. Liske su klinasto obrnutojajolike do eliptične, duge 1-3 cm, slabo usečene i skoro po čitavom obodu nazubljene, sa slabo razgranatim bočnim nervima. Zalisci su kožasti, široki i jajolikog oblika. Uglavnom su beličasti sa crvenoljubičastim ili zelenim nervima.

Cvijetovi obrazuju glavičaste cvasti na dugim drškama, okrugle i rastresite. Najčešće ih čini 30-80 cvetova koji su nakon cvijetanja oboreni nadole. Krunica je 8-13 mm duga, bela ili ružičasta, a nakon cvetanja mrka. Pčele vole cvijetove bele deteline i najčešći uzrok pčelinjeg uboda u boso stopalo je upravo pčela koja „pase“ na ovim cvijetovima. Cvijeta od aprila do oktobra.

Plod je mahuna, spljoštenog izgleda i sa tri ili četiri sjemena, koji su u početku naranđasto-žute boje, a potom mrko obojeni.

Stanište[uredi - уреди | uredi izvor]

Najčešće raste na livadama na većim nadmorskim visinama, a ima je i u parkovima ljudskih naselja.

Areal[uredi - уреди | uredi izvor]

Raste u Evropi, severnoj i zapadnoj Aziji, severnoj Africi i Severnoj Americi, a odomaćila se i u Južnoj Americi i istočnoj Aziji.

Značaj[uredi - уреди | uredi izvor]

Bela detelina je korisna biljka iz više razloga:

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Mišić, Lj. & Lakušić, R. 1990. Livadske biljke. Zavod za udžbenike i nastavna sredstva. Beograd.