Tallulah Bankhead

Izvor: Wikipedia

Tallulah Bankhead

Accéder aux informations sur cette image commentée ci-après.

Tallulah Bankhead
na fotografiji Carla Van Vechtena 1934.

Lični podaci
Ime po rođenju Tallulah Brockman Bankhead
Rođenje 31. januar 1902. (1902-01-31)
Huntsville, Alabama
Smrt 12. decembar 1968. (dob: 66)
New York
Bračni drug(ovi) John Emery (1937-1941)
Profesionalna karijera
Period aktivnosti 1918 - 1968
Nagrade Nagrada NYFCC za najbolju glumicu
1944 Lifeboat

Tallulah Brockman Bankhead (31. januar 190212. decembar 1968.) bila je američka glumica i voditeljica poznata po raskalašenom privatnom životu.

Biografija[uredi - уреди]

Tallulah Bankhead se rodila kao dijete Williama Brockmana Bankheada, jednog od najuticajnijih političara Alabame i američke Demokratske stranke koji je kasnije postao predsjednik Predstavničkog doma Kongresa SAD. Tallulah je bila izuzetno živahno, nemirno i buntovno dijete, pa su je roditelji - iako protestanti - nastojali smiriti poslavši je u katolički samostan. Međutim, to je nije smirilo, i kao tinejdžerka je napustila roditeljski dom da započne karijeru fotomodela u New Yorku.

Bankhead je u New Yorku brzo postala jedno od najpoznatijih, najpopularnijih, ali i najkontroverznijih imena društvene scene. Brzo je postala članicom Okrugog stola Algonquin koji joj je omogućio proboj na Broadway i nastupe u brojnim predstavama. Godine 1923. je otišla u London gdje je nastupala na pozornici sljedećih osam godina. Tada je već stekla reputaciju bonvivanke koja ne samo da ne propušta svako moguće zadovoljstvo u životu, nego to nimalo ne krije, javno se hvaleći konzumacijom marihuane i kokaina, ali i vlastitim promiskuitetom, pri čemu je partnere imala među oba spola.

Njen povratak u SAD, odnosno početak karijere u Hollywoodu je izazvao skandal kada je 1932. svoj promiskuitet otvoreno diskutirala u intervjuu za časopis Motion Picture. Bijes porodice, ali i holivudskog establishmenta, koji u dobaVelike depresije htio odati dojam konzervativizma ju je natjerao da se vrati u Englesku.

1940-ih se vratila u Hollywood i imala niz zapaženih uloga, a kasnije je postala radio i TV-voditeljica koja je gledatelje zabavljala svojim nepredvidljivim i skandaloznim ponašanjem.

Filmografija[uredi - уреди]

Dugometražni:

Short Subjects:

  • Hollywood on Parade No. A-6 (1933)
  • The Boy Who Wanted a Melephant (1959) (voice) (narrator)

Eksterni linkovi[uredi - уреди]

Nagrade i postignuća
Prethodi:
Ida Lupino
za The Hard Way
Nagrada NYFCC za najbolju glumicu
1944
za Lifeboat
Slijedi:
Ingrid Bergman
za The Bells of St. Mary's