Poggibonsi
|
Comune di Poggibonsi |
|
|---|---|
 |
|
| Koordinate: | |
| Država |  Italija |
| Regija | Toskana |
| Provincija | Siena (SI) |
| frazioni | Bellavista, Mocarello, Staggia Senese, Lecchi di Staggia, Talciona |
| Vlast | |
| - Gradonačelnik | Luca Rugi |
| Površina | |
| - Ukupna | 70,7 km²[1] |
| Visina | 116 |
| Stanovništvo (31. decembar 2009.) | |
| - Grad | 29. 478[2] |
| - Gustoća | 409.4 km² |
| Poštanski broj | 53036 |
| Pozivni broj | 0577 |
| Službena stranica www.poggibonsi.com | |
| Karta | |
 Poggibonsi
|
|
Poggibonsi je drugi po veličini grad u Provinciji Siena sa svojih 29. 478 stanovnika [2]u Toskani, središnja Italija centar Valdelse, plodne riječne doline rijeke Else. Poggibonsi leži na ušću rijeke Staggia u Elsu, udaljen je 29 km sjeverno od Siene i 40 km južno od Firenze.
Sadržaj/Садржај |
Historija [uredi - уреди]
Kraj oko Poggibonsija bio je naseljen već za Neolitika, iako su najraniji arheološki nalazi nekropole; Talciona i Marturi iz etrursko - rimskih vremena.
Važnost Poggibonsija otpočela je od 10. vijeka, zahvaljujući tome što je pored njega išao hodočasnički put Via Francigena, iz Rima do sjeverozapadne Evrope.[1] Tad je tu izgrađena utvrda - Borgo di Marte ili po etrurskom - Borgo Marturi, ili Borgo Vecchio oko koje se počelo formirati naselje zvano Poggio Bonizi - Poggio Marturi. Oko 1010 izgrađena je i utvrda Borgo di Camaldo. Guido Guerra, iz dinastije Kneževa Guidi, čiji je to posjed bio, je 1155. ili 1156., preselio sve naseljenike tih utvrda na brdo u novo naselje - Poggiobonizio. U 12. vijeku su heretički Katari tu imali svoju glavnu teološku školu. Car Svetog rimskog carstva Fridrik II., proglasio je 1220. Poggiobonizio carskim gradom. [1] Poggiobonizio je bio gibelinski grad u savezništvu sa Sienom, zbog tog su ga firentinski gvelfi potpuno razorili 1270. Preživjelo stanovništvo naselilo se oko stare utvrde Borgo Marturi.
Nakon 1293. - Poggibonsi je pod vlašću Republike Firence. Car Lorenzo de' Medici je 1484. želio podići potpuno novo naselje Poggiobonizio, u skladu sa tadašnjim renesansnim idejama - "Idealnog grada", za koju su mu nacrte napravili Antonio i Giuliano da Sangallo, ali su radovi potpuno obustavljeni 1510. Jedno kraće vrijeme na početku 19. vijeka Poggibonsi je bio pod Francuskom a od 1861. je dio Kraljevine Italije. Od 20. vijeka grad je postao centar za trgovinu poznatog vina Chianti i lokalne industrije.
Znamenitosti Poggibonsija [uredi - уреди]
- Palazzo Pretorio (kasni 13. vijek), sa dograđenim Torre del Podestà bio je sjedište lokalnih vlasti sve do izgradnje - Gradske vijećnice (Palazzo Comunale) u 19. vijeku. Od 1997. tu se nalazi paleotološki muzej.
- Crkvu San Lorenzo, podigli su Augustinci u romaničko-gotičkom stilu, u njoj su se 1495, sastali francuski kralj Karlo VIII i Girolamo Savonarola. U unutrašnjosti se nalazi oltarna slika sv. Nikole - Neri di Biccijaa i drveno raspelo iz 14. vijeka rad Giovannija d'Agostina.
- Svetiliše Romituzzo, je antička građevina u kojem se čuva ikona Marije Snježne, zvonik i portik su iz 15. vijeka.
Znamenitosti u okolici Poggibonsija
- Bazilika San Lucchese, je najznačajniji kulturno - historijski spomenik Poggibonsija, koji se nalazi na brdu iznad grada. To je velika gotička crkva podignuta 1252. na mjestu starije crkve San Camaldo, čiji su ostatci i danas vidljivi na lijevom zidu glavne fasade. Apsida sa kapelama dograđena je u 14. vijeku, a portik u 17. vijeku. Unutrašnjost crkve bogata je umjetninama; tu se nalazi statua od terakote Bezgrešno začeće od Giovannija della Robbija, freske Bartolo di Fredija, Taddeo Gaddija, Cennino Cenninija i Arturo Agliardija. U istoimenoj kapeli čuvaju se relikvije sveca zaštitnika Poggibonsija - sv. Lucchesea (Luchesio Modestini). Pored crkve, u samostanskom refektitoriju nalazi se bogat opus fresaka Gerina da Pistoia .
- Fonte delle Fate ("Vilinski izvor") je jedan od rijetkih ostataka, starijeg uništenog naselja Poggiobonizio, sa početka 13. vijeka, iskopan 1803.
- Castello della Magione, utvrda na Via Francigena, u davnoj prošlosti vlasništvo Templara, a nakon njihova raspuštanja - 1312., Hospitalaca.
- U obližnjem naselju Staggia Senese, nalazi se Utvrda (Rocca), koja vjerojatno potječe iz langobardskih vremena, od 13. vijeka pripada firentinskoj porodici Franzesi.
- Castello di Strozzavolpe je najstarija utvrda feudalne porodice Guidi. Po lokalnoj legendi ona je bila podzemnim tunelom spojena sa Poggibonizijom.
- romanička crkva - San Martino a Luco.
- Crkva Sant'Andrea a Palapiano, je najpoznatija romanička građevina u kraju, znana već prije 11. vijeka, današnje zdanje je iz 13. vijeka.
- Crkva Santa Maria a Talciona (12. -13. vijek). Crkveni portal ima niski (plitki) reljef iz 1234. sa prikazom Poklonstva kraljeva.
- Crkva San Lorenzo in Pian de' Campi u svojoj unutrašnjosti ima opus fresaka Pier Francesca Fiorentina iz 15. vijeka.
- Utvrda Hospitalaca - Magione di Torri sa početka 11. vijeka.
- Crkva Pieve of San Pietro nalazi se u naselju Cedda, udaljena 6 km od centra Poggibonsija. To je romanička građevina sa velikom apsidom i masivnim zvonikom. U unutrašnjosti se nalazi tabernakul koji se pripisuje Minu da Fiesole.
Gradovi prijatelji [uredi - уреди]
Bilješke [uredi - уреди]
Vanjske veze [uredi - уреди]
- Poggibonsi, na portalu treccani.it, (italijanski/talijanski)
- Comune di Poggibonsi (italijanski/talijanski)
