Manisa

Izvor: Wikipedia
Manisa
Park Merkez u centru grada
Park Merkez u centru grada
Koordinate: 38°37′N 27°25′E / 38.617, 27.417
Država  Turska
regija Egej
Provincija Manisa
Vlast
 - kajmakam Cengiz Ergün
Površina
 - Ukupna 1 232 km²
Stanovništvo (2000.)
 - Grad 214 345
Vremenska zona UTC+2 (UTC)
Službena stranica www.manisa.bel.tr/
Karta
Manisa na karti Turska
Manisa
Manisa
Manisa na karti Turske

Manisa (za antike zvana Magnesia i Sipylum) je grad na zapadu Turske od 214 345 stanovnika, [1] adminitrativni centar Provincije Manisa.

Geografske karakteristike[uredi - уреди]

Manisa leži u velikoj plodnoj dolini rijeke Gediz (antički Hermus), duž sjevernih obronaka planine Planine Spil, 32 km km sjeveroistočno od Izmira[1] i Egejskog mora.

Karavansaraj Karaosmanoglu iz 19. vijeka

Historija[uredi - уреди]

Pretpostavlja se da su Manisu osnovali kao svoju koloniju starogrčko pleme Magnetes iz Tesalije negdje oko 12. vijeka pne., za njihovih vremena zvao se Magnesia. [1]

U 6. vijeku pne. grad je zauzeo Kir Veliki perzijski, a 190. pne. kod grada se odigrala Bitka kod Magnezije u kojoj je rimska vojska pobijedila seleukidsku vojsku Antioha III. Grad je procvjetao u 1. vijeku za vladavine pergamske dinastije Atalida pod imenom Magnesiopolis, kasnije se opet zvao Magnezija. Nikejski car Jovan III Duka Vatac izabrao je Magneziju za svoju prijestolnicu 1222. [1]

Turkmenski beg Saruhan zauzeo je 1313. Magneziju i prezvao je Manisa, i vladao njome sve do 1390. kad je grad potpao pod vlast osmanskog sultana Bajazida I. [1] Nakon što je mongolski vladar Timur pobjedio Osmanlije - 1402. grad je bio pod vlašću mongolskih begova sve do 1410. kad je ponovno potpao pod osmansku vlast.

Tokom 18. vijeka gradom je gotovo samostalno vladala begovska dinastija Karaosmanoğlu, sve do 1822. kad im je skršena moć. [1]

Znamenitosti[uredi - уреди]

Manisu su za srednjeg vijeka obožavali osmanski sultani i njihovi pričevi koji su je koristili za ladanje i život. Iz tog perioda ima nekoliko građevina - Džamija Muradiye izgrađena 1583. - 1586. od mramora sa pozlaćenom kupolom, uz koju je dograđena medresa, koja je danas pretvorena u arheološki muzej. [1]

Klimatske karakteristike[uredi - уреди]

Manisa ima mediteransku klimu po Köppenovoj klasifikaciji klime, sa vrućim i dugim ljetima, i kratkim kišovitim zimama, koje su nešto hladnije od vrlo bliskih gradova na obali.

Klimatološki srednjaci za Manisa
mjesec jan-sij feb-velj mar-ožu apr-tra maj-svi jun-lip jul-srp aug-kol sep-ruj okt-lis nov-stu dec-pro godina
srednji maksimum, °C 10.7 12.2 16.2 21.2 27.2 32.5 35.2 35.0 30.6 24.2 16.9 11.9 22.82
srednji minimum, °C 3.0 3.6 5.5 9.3 13.7 18.3 21.2 21.0 16.6 12.4 7.3 4.7 11.38
oborine, mm 110.7 98.4 79.9 56.1 32.3 15.5 9.5 7.9 22.0 50.5 97.0 129.5 709.3
Izvor: [2]

Privreda[uredi - уреди]

Manisa je važan poljoprivredno - trgovački centar tog dijela Turske, željeznicom je povezana sa Afyonkarahisarom i Izmirom. U bogatoj dolini Gediz uzgaja se grožđe, masline, duhan, sezam i pamuk. Pored grada ima rudnika Magnezija, cinka i žive. [1]

Gradovi prijatelji[uredi - уреди]

Izvori[uredi - уреди]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 1.7 "Manisa" (engleski). Encyclopædia Britannica. http://www.britannica.com/EBchecked/topic/701287/Manisa. pristupljeno 20. 02. 2013. 
  2. "Resmi İstatistikler - Manisa". MGM, Meteoroloji Genel Müdürlüğü. http://www.dmi.gov.tr/veridegerlendirme/il-ve-ilceler-istatistik.aspx?m=MANISA. pristupljeno 24. 02. 2013. 

Vanjske veze[uredi - уреди]