Harbin

Izvor: Wikipedia
Harbin
哈尔滨市
Kolaž atrakcija grada
Kolaž atrakcija grada
Zastava Harbina
Zastava
Grb Harbina
Grb
Koordinate: 45°45′N 126°38′E / 45.75, 126.633
Država  Kina
Provincija Heilongjiang
Vlast
 - Gradonačelnik Song Xibin
Površina
 - Ukupna 7 068 km²
Visina 150 m
Stanovništvo (2006.)
 - Grad 2 735 100 [1]
 - Područje utjecaja 10 635 971
Vremenska zona UTC+8 (UTC)
Poštanski broj 150000
Pozivni broj 451
Službena stranica www.harbin.gov
Karta
Harbin na karti Kina
Harbin
Harbin
Harbin na karti Kine

Harbin (kineski: 哈尔滨市) je administrativni centar kineske provincije Heilongjiang od 2 735 100 stanovnika [1] (prema popisu iz 2006.) u metropolitanskom području grada živi 10 635 971.

Harbin je deseti grad po veličini u Kini, politički, ekonomski, naučni, kulturni i telekomunikacioni centar sjeveroistočne Kine.

Ime Harbin je mandžurskog porijekla, i znači - mjesto za sušenje ribarskih mreža.

Geografske karakteristike[uredi - уреди]

Harbin leži na na krajnjem sjeveroistoku Kine, na površini od 53 068 km². Grad se većinom snjestio duž južnih obala rijeke Sungari, [1] na ravničarskom terenu prosječne nadmorske visine 150 m.

Klimatske karakteristike[uredi - уреди]

Po Köppenovoj klasifikaciji klime - Harbin ima umjereno kontinentalnu klimu, ali je zbog blizine Sibira temperatura zimi vrlo hladne, tako je u januaru prosječna temperatura 18,4 °C , ali u julu 23.0 °C. Na grad padne prosječno oko 524 milimetara padalina i to većinom ljeti.

Historija[uredi - уреди]

Harbin je sve do 1896. bio malo ribarsko selo pod imenom Alejin (Čast). Svoj brzi rast u veliki grad zahvaljuje izgradnji kineske istočne željeznice kroz Mandžuriju koju su gradili Rusi krajem 19. vijeka i početkom 20. vijeka. Oni su izabrali Harbin kao centar za izgradnju željezničkih pruga, kojim su 1904 povezali Transibirsku željeznicu od Bajkalskog jezera u Sibiru sa lukom Vladivostok na Japanskom moru. Harbin je bio i baza za ruske vojne operacije u Mandžuriji, za vrijeme [[Rusko-japanski rat|Rusko-japanskog rata (1904. -1905.), a nakon rata je bio pod privremenom zajedničkom kinesko - japanskom upravom. Nakon Oktobarske revolucije - 1917. Harbin je postao utočište za brojne izbjeglice iz Rusije, tako da je to vrijeme imao najviše ruskog stanovništvo, u usporedbi sa bilo kojim gradom izvan Sovjetskog Saveza. [1]

Tokom razdoblja u japanske dominacije nad Mandžurijom za njihove marionetske države - Mandžukuo (1932. -1945.), Harbin je bio dio provincije Binjiang. Mjesto u kom su Japanci eksperimentirali sa biološkom ratovanjem za vrijeme Drugog svjetskog rata. Jedinice Crvene armije zauzele su grad u 1945., a godinu dana kasnije preuzele su ga jedinice Mao Ce Tunga i odatle krenule na svoj ​​pohod na sjeveroistok Kine. Nakon rata Harbin je počeo ubrzano rasti, kako brojem stanovnika, tako i brojem industrijskih pogona. [1]

Prizor iz centra grada

Znamenitosti[uredi - уреди]

Harbin su zvali Istočna Moskva zbog velikog broja građevina izgrađenih prije 1950-ih pod ruskim uticajem u stilu Socijalističkog realizma. Današnji Harbin brzo mijenja svoj izgled, - jer se umjesto starih građevina grade se novi armirano betonski objekti. Iznimka je dobro očuvana crkva sv. Sofije u kvartu Daoli, najveća je od nekoliko preostalih pravoslavnih crkava. [1]

Crkva sv. Sofije

Privreda, promet i obrazovanje[uredi - уреди]

Harbin je velika riječna luka na rijeci Sungari, preko koje je povezan sa Amurom i važno želježničko čvorište dobro povezan sa svim većim kineskim gradovima s jedne strane, i Transibirskom željeznicom s druge strane. [1] U novije vrijeme izgrađena je i mreža autoputeva prema većim gradovima u okolici.

Harbin ima dobro uređen javni promet, od 2003. počeo se graditi metro ukupne dužine 17.47 km.

Harbin je i snažan industrijski centar sa brojnim tradicionalnim tvornicama za preradu soje, šećeranama za preradu šećerne repe i mlinovima za preradu žita. Uz tvornice za proizvodnju duhanskih proizvoda, kože, i sapuna. [1] Nakon 1950. počela se razvijati industrija alatnih strojeva, rudarske i metalurške opreme, poljoprivredne opreme, plastike, elektroenergetskih turbina, bojlera i električnih generatora. Zbog naftnih polja u nedalekom Dacinu, razvila se proizvodnja opreme za eksploataciju nafte, a u najnovije vrijeme osnovana je industrijska zona visoke tehnologije, koja se ubrzano širi. [1]

Harbin je i centar bogatog poljoprivrednog kraja u kom se uzgoja pšenica, soja, šećerna repa, kukuruz, lan i sirak. Ti se proizvodi iz Harbina transportiraju po cijeloj Kini. Grad ima veliki međunarodni sajam koji se održava jednom godišnje, on je uvelike pomogao unaprijeđenju kinesko-ruskih poslovnih odnosa, kao i trgovini između Kine i zemalja Istočne Evrope. [1]

Grad ima i veliki novoizgrađeni međunarodni Aerodrom Taiping (IATA: HRB, ICAO: ZYHB) udaljen 37 km od grada, sa vezama prema Pekingu, Šangaju, Moskvi, Pyongyangu, Bangkoku...i brojnim drugim gradovima.

Harbin ima mnoštvo fakulteta i visoko školskih ustanova, od kojih je najpoznatiji Tehnološki institut, koji je na visokoj cijeni u Kini. Pored njega grad ima još mnoštvo naučnih instituta.

Harbin je postao svjetski poznat po svom tradicionalnom Zimskom festivalu, na kojem je glavna atrakcija izrada skulptura od leda. [1]

Izvori[uredi - уреди]

  1. 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 1.10 "Harbin" (engleski). Encyclopædia Britannica. http://www.britannica.com/EBchecked/topic/254877/Harbin. pristupljeno 01. 01. 2013. 

Vanjske veze[uredi - уреди]


Geographylogo.svg Nedovršeni članak Harbin koji govori o geografiji je u začetku. Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.