Semegnjevo

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Semegnjevo
Osnovni podaci
Država  Srbija
Upravni okrug Zlatiborski
Opština Čajetina
Stanovništvo
Stanovništvo ((2002)) 300
Geografija
Koordinate 43°45′04″N 19°35′02″E / 43.751166°N 19.583833°E / 43.751166; 19.583833
Nadmorska visina 922 m
Semegnjevo is located in Srbije
Semegnjevo
Semegnjevo
Semegnjevo (Srbije)
Ostali podaci
Pozivni broj 031
Registarska oznaka UE


Koordinate: 43° 45′ 04" SGŠ, 19° 35′ 02" IGD

Semegnjevo je naselje u opštini Čajetina u Zlatiborskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 300 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 416 stanovnika).

Na zapadnoj granici Zlatibora, u podnožju Semegnjevske gore i njenog najvišeg vrha, Vijogora (1.281 metar nadmorske visine), nalazi se selo Semegnjevo. Praznik sela su Prve Trojice, a praznik seoske crkve je Ivanjdan.

Semegnjevo je na severozapadu od Zlatibora. Na sredini sela je Semegnjevsko Polje, zatalasano i oko njega kuće. Okolo su brda: Vijogor, Lupoglav, Lisičina, Veliko Brdo, Di?bor, i Gruda. Kroz selo teče Skakavac i Sandučki Potok u Crni Rzav. Izvori su : Božanića Izvor, Sanduk, Kamičak, Piščeva Česma, Pekovića Česma i Šaš. Zemljište se naziva: Pitomine, Bare, Malo Polje, Okomište, Njivice, Jagnjilo, Beli Breg, Potok, ?a?ino Brdo, Polje, Obarak i Vratanovac. Šuma je: Debelo Brdo, Tičija Glava i Veliko Osoje. U doba Proklete Jerine sejali su nekoliko godina neko seme koje nije izdavalo (nije nicalo), te su govorilo da je to seme gnjevo, otuda ime sela Semegnjevo. U Semegnjevskom Polju u Obrvi je Grčko Groblje.

Demografija[uredi - уреди | uredi izvor]

U naselju Semegnjevo živi 275 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 51,9 godina (49,1 kod muškaraca i 54,8 kod žena). U naselju ima 123 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,44.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

Pre 300 godina doseljeni su iz Pive: Pekovići (Blagojevići, Božovići i Jezdimirovići), Kostići (Vujovići i Jezdimirovići) i Piščevići iz pivskog sela Pišća (Pišče) gde ih ima i sad velika porodica Dobrilovića, svi slave Jovan-dan, i imaju oseljene rođake: od Kostića Delići Božići i Kulaši u Šljivovici i Semegnjev??i (Nikolići) na Filipovića Brdu u Zaovinama, a od Piščevića Šućuri u Šljivovici i porodica junaka Stojana Čupića u Crnobar. Salašu u Mačvi. U početku 19. Veka su doseljeni: Crepuljari iz Štrbaca (sl. Pantelejev-dan i radili crepulje), Janjići iz Po????? kod Užica (sl. Đurđev-dan), Maričići iz Mokre Gore i Tošići iz Ojkovice. Pre 140 godina doseljeni su Džambasi (Dumonjići, Milinkovići i Kostići) i Vitorovići iz Bjele Reke na svoja kolibišta i Maričić iz Hercegovine.

Grafik promene broja stanovnika tokom 20. veka
Demografija
Godina Stanovnika
1948. 844 [1]
1953. 925
1961. 888
1971. 850
1981. 592
1991. 416 412
2002. 300 300
Etnički sastav prema popisu iz 2002.
Srbi
  
299 99.66%
nepoznato
  
0 0.0%


Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Knjiga 9, Stanovništvo, uporedni pregled broja stanovnika 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Beograd, maj 2004, ISBN 86-84433-14-9
  2. Knjiga 2, Stanovništvo, pol i starost, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Beograd, februar 2003, ISBN 86-84433-01-7

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]


Naseljena mesta opštine Čajetina

Alin Potok • Branešci • Golovo • Gostilje • Dobroselica • Drenova • Željine • Zlatibor • Jablanica • Kriva Reka • Ljubiš • Mačkat • Mušvete • Rakovica • Rožanstvo • Rudine • Sainovina • Semegnjevo • Sirogojno • Stublo • Tripkova • Trnava • Čajetina • Šljivovica