Rade Ćaldović

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Rade Ćaldović
Biografski podatci
Rođenje6. oktobar 1950. (1950-10-06)
Beograd, NR Srbija, FNR Jugoslavija
Smrt15. februar 1997. (dob: 46)
Beograd, SR Jugoslavija
Uzrok smrtiatentat automatskim oružjem
Karijera
Alias(i)Ćenta
Optužen/iiznuda, ucena, teško razbojništvo, krađa, silovanje

Rade „Ćenta“ Ćaldović (rođen 6. oktobra 1950. na Zvezdari, u Beogradu, ubijen 15. februara 1997. u Beogradu) je bio poznati srpski kriminalac i jedan od najbližih saradnika Ljubomira Magaša. Osuđivan je za iznudu novca, ucene, teško razbojništvo i krađu, a bio je optuživan i za krivično delo silovanja.

Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Rade Ćaldović je rođen kao drugo dete u porodici Milana i Božidarke Ćaldović. Ćaldovići su imali još dva sina: starijeg Momčila, zvanog Moške, i najmlađeg Dragana, zvanog Ćatana. Milan Ćaldović je bio vozač pri policiji, a Božidarka Ćaldović domaćica. Sredinom 1960ih porodica se odselila u Zemun, u naselje „Marija Bursać“.

Sredinom šezdesetih na jednoj igranci u Domu omladine je upoznao Ljubomira Magaša, sa kojim je postao nerazdvojan. Prvi put je uhapšen 1967. godine zajedno sa Magašem i Zoranom Milosavljevićem „Robijom“ zbog sumnje da su silovali jednu devojku. Zbog nedostatka dokaza, Ćaldović i Milosavljević su pušteni na slobodu, a Magaš je osuđen na dve godine i osam meseci zatvora, koje je odslužio u zatvoru u Sremskoj Mitrovici. Dve godine kasnije oženio se svojom dugogodišnjom devojkom Marijom.

U martu 1971. godine zajedno sa Magašem i Dačom je otputovao u Italiju, u Milano.

Evropa[uredi - уреди | uredi izvor]

Rade Ćaldović je 1972. godine u Veroni ranjen u stomak.[1] Ubrzo posle ranjavanja Ćenta je otišao u Milano gde se pridružio Magašu i njegovom klanu koji je tada brojao desetak članova. U Italiji se bavio oružanim pljačkama i napadima na italijanske i austrijske zlatare zbog čega je u Rimu dospeo u zatvor. Nakon izlaska iz zatvora početkom 1974. godine Ćaldović je otišao u Francusku a nakon izvesnog vremena u Nemačku u Frankfurt. U nemačkoj policiji je vođen i pod lažnim imenima kao Milovan Bulovan iz Zrenjanina, Dušan Vučetić, Živan Mašinjanin, Đulijano Kastanjola i Andrea Zulo. Nemačka policija ga je početkom 1980ih teretila za 37 krivičnih dela, ali zbog nedostatka dokaza je i dalje ostao na slobodi. Zbog velikog pritiska koji je dolazio od strane policije i novinara Rade Ćaldović je posle oslobađajućih presuda najčešće odlazio u Italiju i Holandiju, gde je vreme provodio najčešće u kockarskim krugovima.

Pri samom dolasku u Holandiju Ćaldović je ušao u kockarske krugove. Međutim, kada je vođa crnogorske grupe Veljko Krivokapić na kocki izgubio od Ćaldovića dvadeset hiljada nemačkih maraka i skupocen sat, a potom ga uz pretnje pištoljem i ljudi oko sebe primorao da mu sve vrati, Ćaldović je u roku od dva dana izvršio osvetu — Krivokapić je nekoliko dana kasnije ubijen u jednom bečkom kafiću. Osumnjičeni za ovo ubistvo, Rade Ćaldović, Jusuf Bulić i Ljubomir Magaš, nalazili su se u bekstvu. Međutim, na zahtev Austrije prema optužnici koja ih je teretila za ubistvo iz bezobzirne osvete i u Beogradu je izdata poternica koju je potpisao istražni sudija

Wikiquote „Dana 27. oktobra 1978. godine oko deset sati u Beču, Austrija, u kafeu „Hautpnost“, ulica Flajšmarkt broj 28, lišili su života Krivokapić Veljka, rođenog 1947. godine u Feketiću, opština Mali Iđoš. I to iz bezobzirne osvete što je ovaj, nešto ranije hicem iz pištolja ranio Radeta Ćaldovića Ćentu. To su učinili na bezobziran način, tako što su Magaš i Bulić držali Krivokapića, a Ćaldović ga udarao punom vinskom flašom po glavi, sve dok Krivokapić nije prestao da daje znake života“
()

[2]:

Nakon izvesnog vremena poternica za njima trojicom je obustavljena zbog nedostatka dokaza da su učestvovali u ubistvu Veljka Krivokapića.

Pošto se ponovo vratio u Nemačku gde je inače bespravno boravio, Ćaldović je podneo zahtev za izdavanje političkog azila. Nemačke vlasti su to odbile, pa je Ćaldović odlučio da zajedno sa svojim prijateljem Ljubom Magašem pristupi srpskom emigrantskom „Ravnogorskom pokretu“ i tako sebi obezbedi stalno boravište na području SR Nemačke. Velika potera nemačke policije za Ćaldovićem počela je onog trenutka kada je 1981. godine kupio najnoviji i najskuplji model mercedesa „Benz 500SL“, tadašnjeg automobila godine u Nemačkoj. To je pobudilo nove sumnje jer Ćaldović nije bio zaposlen te nije imao ni osnovne prihode.

Godine 1982. nemačka policija je napokon uhapsila Radeta Ćaldovića zbog sumnje da je učestvovao u iznuđivanju novca od kockarskog kluba u ulici Kajzeštrase u Minhenu. Pošto je uhapšen na delu prilikom pucnjave nemačka policija je imala dovoljno dokaza da Ćaldovića i njegove saradnike osudi na dugogodišnji zatvor. Nemački „Špigl“ je objavio da je napokon uhapšen glavni reketaš na području Minhena. „Špigl“ je takođe tvrdio da više gotovo i da nema italijanskog i kineskog restorana, picerije i javne kuće koja ne plaća reket osumnjičenom. Zbog ovih ucena s teškim razbojništvom, godine 1985. Rade Ćaldović je osuđen na zatvorsku kaznu od tri godine i četiri meseca zatvora. Zatvorsku kaznu je izdržavao u zatvoru Landsberg, u blizini Minhena. Kada je 10. novembra 1986. godine ispred Zemaljskog suda u Frankfurtu ubijen Ljubomir Magaš, nemačka policija ga je proglasila za novog „kuma“ jugoslovenskog podzemlja.

Po izlasku iz zatvora krajem 1980ih, da bi dobio dozvolu za ostanak u Nemačkoj, Ćaldović je sklopio lažni brak sa svojom prijateljicom Brgit. Posle izvesnog vremena i dalje je bio na meti nemačke policije koja ga je sumnjičila za nekoliko teških krađa. Nakon toga se preselio u Ofenbah gde je živeo sa svojom porodicom sve dok 1992. godine nije proteran iz Nemačke.

Povratak u Beograd[uredi - уреди | uredi izvor]

Čim je proteran iz Nemačke Ćaldović se vratio u Beograd, gde se nije mnogo zadržavao pošto je ubrzo morao da ode u Južnoafričku Republiku, u Johanesburg. Kada se ponovo vratio u Beograd, započeo je poslove u Beogradu i Atini gde je otvorio firmu.

Iste godine Rade Ćaldović dovođen je u vezu sa ubistvom Aleksandara „Kneleta“ Kneževića, ubijenog 28. oktobra 1992. godine u beogradskom hotelu „Hajat“. Knežević je malo pre ubistva oteo automobil "Krajsler Vrangler" od Ćaldovićevog zeta Miodraga „Miše“ Cvetinovića. Cvetinović je kasnije optuživan za ovo ubistvo.[3]

Sredinom novembra 1993. godine na Ćaldovića je izvršen neuspeli atentat. Naime u parkiranoj „Ladi“ neposredno pored Ćentinog „Mercedesa“ aktivirana je eksplozivna naprava, ali je Ćaldović ovog puta prošao samo sa lakšim telesnim povredama. Od tog trenutka je angažovao i nekoliko telohranitelja.

Ubistvo[uredi - уреди | uredi izvor]

Ćenta je ubijen u noći 14. na 15. februar 1997. godine.[4] Nepoznati ubica ga je kroz bočno staklo izrešetao automatskim oružjem, dok je sedeo u svom vozilu, u Francuskoj ulici u Beogradu. Sa njim je u kolima ubijena i Maja Pavić, novinarka TV Pink i venčana kuma Svetlane Ražnatović.

Spoljašnje veze[uredi - уреди | uredi izvor]

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]