Matija Levai

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Matija Levai

Informacije
Rođen/a 27. decembar 1930. (1930-12-27) (dob: 88)
Kikinda (Kraljevina Jugoslavija)
Žanrovi Klasična muzika
Instrumenti klarinet i taragot

Matija Levai (Kikinda, 27. decembar 1930. - Subotica, 15. novembar 2015.) srpski i jugoslovenski klarinetista. Umetnik, instrumentalista zavidne izvođačke muzikalnosti i tehnike, orkestarski i kamerni muzičar i pedagog.

Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Matija Levai je rođen u Kikindi 27. decembra 1930. godine.

Studije klarineta upisao je 1952, a završio 1957. godine na Muzičkoj akademiji[1] u Beogradu u klasi renomiranog profesora Bruno Bruna[2]. Za vreme studentskih dana svirao je i saksofon u manjim sastavima.

Po završetku studija bavio se uspešno pedagoškim radom do odlaska u penziju. Bio je profesor klarineta u Osnovnoj i Srednjoj muzičkoj školi u Subotici[3].

U Subotici, dok je radio u Muzičkoj školi, Matija Levai je osnovao i bio umetnički rukovodilac "Ansambla za staru muziku". Ansambl je postojao izmedju 1974-1981. godine. U istom mestu, u periodu 1969-1976, Matija je osnovao i "Duvački trio".

Izvođačka delatnost[uredi - уреди | uredi izvor]

Sleva-nadesno: Matija Levai (dulčijan, krumhorn, hirtenšalmei, blokflaute), Laura Levai (blokflaute, dulčijan), Ildiko Komjati (sopran), Pavao Bačić (lauta i gitara), Mirko Molnar (viola da gamba).

Bio je godinama soloklarinetista Subotičke filharmonije. Često je nastupao kao solista i kao član kamernih sastava[4] širom bivše Jugoslavije, u Mađarskoj, Rumuniji, Čehoslovačkoj. Snimao je za sve RTV centre u bivšoj Jugoslaviji. Pored snimaka klasične muzike, u RTV NS[5] postoji velik broj njegovih snimaka mađarske narodne muzike koje je ostvario svirajući taragoto (stari mađarsko-rumunski narodni instrument veoma sličan klarinetu).

Diplome, priznanja i nagrade[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Zlatna značka KPZ-a Srbije za nesebičan, predan i dugotrajan rad i stvaralački doprinos u širenju kulture (Beograd, 12.05.1980).
  • Zahvalnica RTV NS za višegodišnji vanredni doprinos u izgradnji i ostvarivanju programa (Novi Sad 2.09.1974 ).
  • Nagrada "Isidor Bajić" udruženja muzičkih umetnika Vojvodine za izuzetan umetnički doprinos (Novi Sad 1974 ).
  • Počasni član UMPS za poseban doprinos razvoju muzičke pedagogije (Beograd, 24. 11.1979).
  • Zahvalnica povodom stogodišnjice Subotičke filharmonije [6]

Veze[uredi - уреди | uredi izvor]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Napisi i literatura[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Leksikon jugoslavenske muzike, Zagreb, 1984, sv. I, 511.
  • 40 godina Fakulteta muzičke umetnosti (Muzičke akademije) 1937-1977, Univerzitet umetnosti u Beogradu, Beograd, 1977, 95 str.
  • 50 godina Fakulteta muzičke umetnosti (Muzičke akademije), Univerzitet umetnosti, Beograd, 1988, 149 str.

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]