Marko Attila Hoare

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Marko Atila Hor
Rođenje 1972. (dob: 49–50)
Državljanstvo UK
Polje istorija, novinarstvo
Institucija Univerzitet Kembridž,
Univerzitet Kingston,
SSST
Alma mater Univerzitet Kembridž,
Univerzitet Jejl,
Koledž Robinson
Istaknute nagrade CNAB 2010

Marko Atila Hor (izv.: Marko Attila Hoare; rođen 1972) britanski je istoričar bivše Jugoslavije, koji takođe piše o trenutnim dešavanjima – naročito u jugoistočnoj Evropi, uključujući Tursku i Kavkaz.[1]

Biografija[uredi - уреди | uredi kôd]

Hor je sin britanskog prevodioca Kvintina Hora i hrvatske novinarke i istoričarke Branke Magaš.[2] U svojim prvim člancima, potpisivao se jednostavno kao ’Attila Hoare’, ali od 1999. svoje članke potpisuje kao ’Marko Attila Hoare’. Redovan je doprinosilac Bosanskom institutu u UK-u, kao i drugim akademskim publikacijama.[3]

Hor proučava istoriju bivše Jugoslavije od 1993.[4] U ljeto 1995, radio je kao prevodilac za konvoj humanitarne pomoći za bosanski grad Tuzlu, koji je organizovao WAfB – pokret solidarnosti za podršku bosanskom narodu.[5] Za Istoriju ima zvanja BA (1994; kasnije promijenjeno u MA) od Univerziteta u Kembridžu, te MPhil (1997) i PhD od Univerziteta Jejl (2000).[6]

U razdoblju 1998–2001, živio je i radio u Beogradu (Srbija), te bio rezident tu tokom Kosovskog rata 1999. Kasnije je radio kao istražitelj ratnih zločina u ICTY-ju,[7] gdje je učestvovao u stvaranju nacrta optužnice protiv Slobodana Miloševića.[5] Naknadno, Hor je bio istraživač-asistent na Bosanskom institutu u Londonu (koji je osnovao njegov otac); postdoktorantski je istraživački član Britanske akademije, a takođe i istraživački član Fakulteta istorije Univerziteta Kembridž,[6] te ’Reader’ na Univerzitetu Kingston u Londonu.[6] Pridruženi je profesor na SSST-u od 2017.[8][9]

Bio je evropski ’Neighbourhood Section’ direktor Društva Henri Džekson (HJS).[10] Godine 2012, napustio je HJS, izjavivši da je HJS postao „abrazivno desničarski forum sa antimuslimanskom primjesom”, te zbog značajnih neslaganja sa pridruženim direktorom Daglasom Marijem.[11][12] Isto tako je bio i savjetni urednik Democratiye,[13] a pored toga je i član uredničkog odbora internacionalnog, interdisciplinarnog, dvojezičkog, onlajn žurnala Spirit of Bosnia (dosl. Duh Bosne).[6] Njegov blog, Greater Surbiton, koncentrira se na međunarodni razvoj i ’revizioniste’ recentne istorije Balkana (npr. Edvard Herman, Noam Čomski i dr.).[14][15] Potpisnik je Eustonskog manifesta[16] (deklaracija o ljevičarstvu), a prethodno je bio povezan sa britanskim web-sajtom Harry's Place (antiekstremistički politički blog). Pisao je i za web-sajt Left Foot Forward,[17] magazine Prospect[18] i Standpoint,[19] i novine The Guardian (Gardijan).[8]

Ed Milibend, vođa Laburističke partije UK, prijatelj mu je iz djetinjstva. Godine 2010, pojavio se u TV dokudrami Miliband of Brothers Kanala 4, gdje je komentarisao svoje memoare Milibenda i njegovog brata Dejvida Milibenda. Kritikujući poziciju konzervativnog londonskog načelnika Borisa Džonsona, zastupao je stav u korist naoružavanja protivnika Bašara Asada u Siriji.[20]

Knjige[uredi - уреди | uredi kôd]

Horovo pisanje o istoriji ima naročit fokus na istoriju Bosne i Hercegovine. Kako se Bosna naoružala: Rođenje i uspon Bosanske armije (engl. How Bosnia Armed: The Birth and Rise of the Bosnian Army, London, Saqi, 2004) daje pregled istorije tzv. ’Bosanske vojske’, kao i ’bosanske unutrašnje politike 1990-ih’. Genocid i otpor u Hitlerovoj Bosni: Partizani i četnici, 1941–1943 (engl. Genocide and Resistance in Hitler's Bosnia: The Partisans and the Chetniks, 1941–1943, London, Oxford University Press, 2006) pruža poglede na sukob između jugoslavenskih partizana i četnika u Bosni tokom Drugog svjetskog rata.[21] Istorija Bosne: Od srednjeg vijeka do današnjosti (engl. The History of Bosnia: From the Middle Ages to the Present Day, London, Saqi, 2007) fokusira se primarno na istoriju ’nacionalnog identiteta Bosne’.[22] Bosanski Muslimani u Drugom svjetskom ratu: Istorija (engl. The Bosnian Muslims in the Second World War: A History, London, C. Hurst & Co., 2013) osvrće se na ulogu Bosanskih Muslimana u Drugom svjetskom ratu.

Nagrade[uredi - уреди | uredi kôd]

Hor je dobitnik nagrade Kongresa Bošnjaka Sjeverne Amerike (CNAB) 2010. za izuzetan doprinos unapređenju izučavanja istorije. Nagrada je priznanje za njegovu životnu posvećenost predstavljanju istorijske istine i zastupanje stanovišta protivljenja negiranju genocida.[23]

Reference[uredi - уреди | uredi kôd]

  1. Mersiha Gadzo; Harun Karcic (2019-07-07). „Bosnia as the new 'battleground' between NATO and Russia - NATO”. Al Jazeera. https://www.aljazeera.com/features/2019/7/7/bosnia-as-the-new-battleground-between-nato-and-russia. Pristupljeno 2021-10-13. 
  2. „Quintin Hoare”. Lawrence & Wishart. 2015-07-17. https://www.lwbooks.co.uk/people/quintin-hoare. Pristupljeno 2020-12-21. 
  3. „Marko Attila's published articles appearing on the UK-based Bosnian Institute web site”. Google.com. https://www.google.com/#hl=en&source=hp&biw=1020&bih=564&q=site%3Abosnia.org.uk+Marko+Attila&aq=f&aqi=&aql=&oq=&gs_rfai=&fp=7c84e8e55e4f5f. Pristupljeno 5. 12. 2013. 
  4. Hoare's biography on the Henry Jackson Society website
  5. 5,0 5,1 „About”. Greater Surbiton. 2007-11-03. https://greatersurbiton.wordpress.com/about/. Pristupljeno 2020-12-21. 
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Academic staff page, Kingston University
  7. „Bosnian Serb Plan for New Police Force Revives Wartime Fears”. Balkan Insight. 2019-06-11. https://balkaninsight.com/2019/06/11/bosnian-serb-plan-for-new-police-force-revives-wartime-fears/. Pristupljeno 2021-10-13. 
  8. 8,0 8,1 „Marko Attila Hoare”. the Guardian. 2018-01-31. http://www.theguardian.com/profile/marko-attila-hoare. Pristupljeno 2021-10-13. 
  9. Gadzo, Mersiha (2020-11-20). „Bosnia: 25 years since Dayton Accords, divisive politics live on - News”. Al Jazeera. https://www.aljazeera.com/news/2020/11/20/dayton-25-years. Pristupljeno 2021-10-13. 
  10. „Collaborations”. Kingston University. Arhivirano iz originala 19. 4. 2014. https://web.archive.org/web/20140419122155/http://fass.kingston.ac.uk/research/helen-bamber/collaborations/. Pristupljeno 18. 4. 2014. 
  11. Hoare, Marko Attila (13. 8. 2012). „Alan Mendoza's putsch in the Henry Jackson Society " Greater Surbiton”. Greatersurbiton.wordpress.com. https://greatersurbiton.wordpress.com/2012/08/13/alan-mendozas-putsch-in-the-henry-jackson-society/. Pristupljeno 5. 12. 2013. 
  12. Bloodworth, James (20. 5. 2013). „Labour should cut its ties with the illiberal Henry Jackson Society”. The Guardian. https://www.theguardian.com/commentisfree/2013/may/20/labour-cut-ties-henry-jackson-society. Pristupljeno 1. 11. 2016. 
  13. Democratiya Arhivirano 19 December 2008 na Wayback Machine-u
  14. „Greater Surbiton”. Greater Surbiton. https://greatersurbiton.wordpress.com/. Pristupljeno 2020-12-21. 
  15. Marko Attila Hoare "Chomsky's Genocidal Denial", FrontPage magazine, 23. 11. 2005
  16. http://eustonmanifesto.org/the-euston-manifesto/
  17. „Marko Attila Hoare, Author at Left Foot Forward: Leading the UK's progressive debate”. Left Foot Forward: Leading the UK's progressive debate. https://leftfootforward.org/author/marko-attila-hoare/. Pristupljeno 2021-10-13. 
  18. Marko Attila Hoare, 'The Dangers of Appeasement' Arhivirano 13 September 2008 na Wayback Machine-u
  19. Marko Attila Hoare. „Marko Attila Hoare, 'Why South East Europe should fear President Obama'”. Standpointmag.co.uk. Arhivirano iz originala 2016-11-03. https://web.archive.org/web/20161103220536/http://www.standpointmag.co.uk/node/239/full. Pristupljeno 5. 12. 2013. 
  20. Marko Attila Hoare "The case for arming Syrian Rebels", The Guardian, 18. 6. 2013.
  21. Black, Jeremy (12. 6. 2007). „Jeremy Black's review of 'Genocide and Resistance' for the Social Affairs Unit”. Socialaffairsunit.org.uk. http://www.socialaffairsunit.org.uk/blog/archives/001517.php. Pristupljeno 5. 12. 2013. 
  22. „Tim Judah's review of 'The History of Bosnia', for the European Stability Initiative”. Esiweb.org. https://www.esiweb.org/index.php?lang=en&id=294&walk_ID=57. Pristupljeno 5. 12. 2013. 
  23. Dr. Marko Attila Hoare, recipient of the 2010 CNAB Award – CNAB, 18. 7. 2008. Saint Louis, MO.

Literatura[uredi - уреди | uredi kôd]

Vanjski linkovi[uredi - уреди | uredi kôd]