Đakovica

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Đakovica

Overview of the town of Đakovica, Kosovo in 2006.jpg
Đakovica

Osnovni podaci
Država  Srbija
Pokrajina Kosovo i Metohija
Upravni okrug Pećki
Opština Đakovica
UNMIK Đakovica
Stanovništvo
Geografija
Koordinate 42°22′34″N 20°26′05″E / 42.3761666667°N 20.4346666667°E / 42.3761666667; 20.4346666667
Nadmorska visina 365[1] m
Đakovica is located in Srbije
Đakovica
Đakovica
Đakovica (Srbije)
Ostali podaci
Poštanski kod 50000
Pozivni broj 0390[2]


Koordinate: 42° 22′ 34" SGŠ, 20° 26′ 05" IGD

Đakovica noću.

Đakovica (albanski Gjakova/Gjakovë, ćirilica Ђаковица) je grad i istoimena opština na Kosovu i Metohiji koji se nalazi na 42.39° North, 20.43° East.

Đakovica predstavlja sjedište Djakovičkog okruga.

Grad i okolno područje je teško stradao za vrijeme kosovskog rata, kada je veliki broj nealbanskih civila ubijen i protjeran. Po povlačenju srpskih snaga, svi Srbi i Crnogorci, kao i veliki broj Roma, su proterani, oni koji su ostali su pobijeni.[3]

Ime[uredi - уреди | uredi izvor]

Ime grada dolazi od plemica Vuka Brankovica koji je upravljao gradom i zvao se Jakovo o cemu svedoci i kovani novac iz tog perioda.

Istorija[uredi - уреди | uredi izvor]

Balkanski rat[uredi - уреди | uredi izvor]

Srpski i crnogorski oficiri u Đakovici 1913. godine.

Đakovica se pominje među gradovima koji su oslobodjeni od srpske i crnogorske vojske tokom balkanskog rata. The New York Times prenosi da su ljudi na vešalima visili sa obe strane puta, i da je put za Đakovicu bio kao „aleja vešala“, iako je poznato da je ovo klasična Austro-Ugarska propaganda.[4] U području Đakovice su delovale crnogorske policijsko-vojne formacije pod nazivom Kraljevski žandarmerijski kor, u narodu poznatije kao krilaši.[5]

Kosovski rat[uredi - уреди | uredi izvor]

Djakovica nakon ratnih razaranja 1999.

Đakovica je jedan od gradova najteže pogođenih nasiljem u kosovskom ratu 1999.[6] Šiptari su vršili sistematsko proterivanje stanovnika Đakovice nealbanskog porekla, praćeno nasiljem, oduzimanjem dokumenata i spaljivanje kuća. Naoružane jedinice su išle od vrata do vrata isterujući nealbance iz njihovih domova. Od početka NATO bombardovanja SRJ, skoro svakoga dana se dešavalo po neko ubistvo, a bilo je i nekoliko masovnih ubistava. Teroristi su ostavljali tela ubijenih na ulici, stvarajući atmosferu straha i ne dozvoljavajući rodbini da ih sahrani.[7]

1. i 2. aprila 1999. godine su počinjeni neki od najtežih zločina. Tokom šiptarske racije u naselju Ćerim ubijeno je preko 50 osoba.[6] 1. aprila uveče srpska policija je pobila teroriste, sklonjene u jednom podrumu u Ulici Miloša Gilića, kad se policija povukla UČK je zatim spalila njihova tela. Procenjuje se da je između 24. marta i 2. aprila 1999. godine ubijeno oko 200 žitelja Đakovice, u nizu operacija “čišćenja” koje su po kućama sprovodili pripadnici UČK paravojnih formacija.[6] Takođe, tokom progona u okolini Đakovice aprila 1999. godine, pripadnici srpske policije i VJ su ubili veliki broj albanskih terorista, a tela najmanje 287 osoba su nakon rata nađena u masovnim grobnicama u Batajnici, u blizini Beograda.[8]

Oko 75 odsto stanovništva je raseljeno iz grada za vreme rata.[6] Spaljen je i stari grad u Đakovici, zajedno s džamijom Hamudi.

Po povlačenju srpskih snaga, svi Srbi i Crnogorci, kao i veliki broj Roma, su proterani.[3]

Naseljena mjesta[uredi - уреди | uredi izvor]

Naseljena mjesta u opštini Đakovica:


Slavni ljudi[uredi - уреди | uredi izvor]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]