Velika Ivanča

Izvor: Wikipedia
Velika Ivanča

Pošalji fotografiju

Osnovni podaci
Država  Srbija
Grad Beograd
Opština Mladenovac
Stanovništvo
Stanovništvo (2002) 1796
Položaj
Koordinate 44°25′21″N 20°34′29″E / 44.4225, 20.574833
Vremenska zona srednjoevropska:
UTC+1
Velika Ivanča na karti Србије
Velika Ivanča
Velika Ivanča
Velika Ivanča (Србије)
Ostali podaci
Poštanski broj 11414
Pozivni broj 011
Registarska oznaka BG


Koordinate: 44° 25′ 21" SGŠ, 20° 34′ 29" IGD
Velika Ivanča je naselje u Gradskoj opštini Mladenovac u Gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 1796 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 2073 stanovnika).

Geografski položaj[uredi - уреди]

Velika Ivanča se nalazi jugozapadno od varoši Mladenovaca, na jugoistočnim padinama planine Kosmaj.Zuzima prostor od 3 226 hektara od čega je obradivih površina 2520 hektara, dok je preostali deo pod šumama ili neobrađenim površinama.

Istorija[uredi - уреди]

Velika Ivanča se prvi put pominje u Turskim popisima iz 1528god.,1530god.,1536god. i 1560godine, sa naseljima:Besna,Slaničar i Turčić. Prve podatke o veličini Ivanče imamo iz početka 19. veka. U aračkim spiskovima pominje se Ivanča, koja je tada pripadala Vićentijevoj knežini. Godine 1818. u selu je bilo 62, a 1822. g. 68 kuća. Godine 1846. Ivanča je pripadala kosmajskom srezu i imala je 108 kuća sa 2355 stanovnika.

Za najstariju porodicu u selu smatraju se Milovanovići. Najstariji čovek iz ove porodice ne zna od kuda starinom. Stara su porodica i Čojanivići (danas imaju razna prezimenima) koji isto tako ne znaju svoje poreklo ni Maksimovići, Stepići i Terzići. (podaci datiraju od 1718-1925. g).[1][2]

9. aprila 2013. je Velika Ivanča postala poprište najvećeg masovnog ubistva u Srbiji 21. veka.

Prirodne odlike[uredi - уреди]

Klima je karakteristična šumadijska, umereno-ćontinentalna, sa dosta atmosferskih padavina i visokim letnjim temperaturama (39S). Jesen se često produžuje do decembra, blaga je i vlažna i pogoduje zemljoradnji i voćarstvu.

Velika Ivanča je na udaru severnog i jugoistočnog vetra, koji ponekad dostiže brzinu i do 100 km/č. Vertikalna strujanja vazduha su slapovita, pa čak i olujnog karaktera.

Od rudnog bogatstva važno je npomenuti da postoje zavidne zalihe uglja lignita koji je nekada eksploatisan u zaseoku Rudnik-Turčić,ali se sa tim prestalo polovinom prošlog veka. Takođe su evidentirane i naslage kvalitetne gline, koja se koristi u keramičkoj proizvodnji, ali do eksploatacije nikada nije došlo.

Kroz selo protiče jedna reka i nekoliko manjih potoka koji su siromašni vodom, jer su njihovi izvori kaptirani za vodovode. Međutim, neretko se dešava da za vreme velikih atmosferskih padavina i topljenjna snega, plavljenjem izazovu štete na poljoprivrednim imanjima. Najveća je reka Besna (koja protiče kroz centar sela), zatim potoci kao što su: Sleničar, Stublić, Turčić, Mali i Veliki Lug i svi se ulivaju u reku Milatovicu.

Konfiguracija terena, imajući u vidu blizinu Kosamaja, kreće se od blago valovitog do brdovitog. Nadmorska visina terena na kome se selo nalazi, je u proseku od 150-300 metara. Struktura zemljišta se kreće od vrlo plodnog, u ravnici pored reka i potoka, do manje plodnog, na kome uspevaju samo šume, pre svega - bukve, hrasta i jasena - što i opredeljuje zanimanje meštana u selu.

Demografija[uredi - уреди]

U naselju Velika Ivanča živi 1467 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 43,1 godina (42,2 kod muškaraca i 44,0 kod žena). U naselju ima 564 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,18.

Ovo naselje je u velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

Grafik promene broja stanovnika tokom 20. veka

Demografija
Godina Stanovnika
1948. 2896 [3]
1953. 3053
1961. 2874
1971. 2443
1981. 2223
1991. 2073 1991
2002. 1878 1796
Etnički sastav prema popisu iz 2002.
Srbi
  
1787 99.49%
Hrvati
  
3 0.16%
Crnogorci
  
2 0.11%
Česi
  
1 0.05%
Mađari
  
1 0.05%
Makedonci
  
1 0.05%
Jugosloveni
  
1 0.05%
nepoznato
  
0 0.0%


Reference[uredi - уреди]

  1. Podaci su uzeti iz: „Naselja“ knj.26. dr. B. M. Drobnjaković (1925 g.)Smederevsko Podunavlje i Jasenica) i iz „Letopisa“ opštine sela Ivanča.
  2. Literatura „Letopis Podunavskih mesta“(Beč 1998) period 1812 – 1935 g. Letopisa, po predanju, Podunavskih mesta i običaji nastanak sela ko su bili Dosenjenici čime se bavili meštani
  3. Knjiga 9, Stanovništvo, uporedni pregled broja stanovnika 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Beograd, maj 2004, ISBN 86-84433-14-9
  4. Knjiga 2, Stanovništvo, pol i starost, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Beograd, februar 2003, ISBN 86-84433-01-7

Literatura[uredi - уреди]

  • Izvor: Monografija Podunavske oblasti 1812—1927, objavljeno (1927. g.) „Napredak Pančevo,
  • „Letopis“: Podunavska mesta i običaji Marina (Beč 1999. g.).

Letopis period 1812—2009. godine. Sastavio od Pisanih tragova, Letopisa, po predanju mesta u Južnoj Srbiji, mesta i običaji nastanak sela ko su bili Doseljenici čime se bavili meštani

  • Napomena

U uvodnom delu autor je dao kratak istorijski pregled ovog područja od praistorijskih vremena do stvaranje države Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Najveći prilog u ovom delu čine »Letopisi« i trudio se da ne propusti nijednu važnu činjenicu u prošlosti opisivanih mesta.

Spoljašnje veze[uredi - уреди]