Uroševac
Ferizaj (albanski: Ferizaj, srpski naziv: Uroševac, stariji naziv: Ferizović) je grad na Kosovu koji se nalazi 40 km južno od Prištine, na putu Priština-Skoplje.
Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 573 metra u podnožju Šar planine, u dolini reke Lepenac, leve pritoke Vardara.
Predstavlja središte Okruga Uroševac.
Sadržaj/Садржај |
Ime [uredi - уреди]
Ova nekadašnja varoš Otomanskog carstva je nazvan Ferizović po Ferizu Shashivaru, vlasniku lokalnog odmorišta.
Srpske vlasti su nakon pripajanja Kosova Kraljevini Srbiji promjenili ime ovom gradu u Uroševac, po srpskom caru Urošu.[1]
Istorija [uredi - уреди]
Otomanski period [uredi - уреди]
Ferizovići je bila omanja varoš koja se razvila kao grad 1873. godine, s gradnjom željezničke pruge koja je spajala Mitrovicu sa Skopljem.
Balkanski rat [uredi - уреди]
Prilikom srpskog oslobađanja Ferizovića od Turaka 1912. godine, lokalno stanovništvo je pružalo veliki otpor. Prema nekim izveštajima, žestoke borbe za Ferizović su trajale tri dana.[2] Po zauzeću grada, srpski komandant je naredio da se izbeglo stanovništvo vrati kućama i preda oružje. Prema tvrdnji jednog meštanina, kada su se preživeli vratili, oko 400 ljudi je masakrirano.[3] Nakon toga, usledilo je pustošenje albanskih sela u okolini Ferizovića. Srpski odredi su provaljivali u velike bogate albanske kuće, čineći pljačke i ubistva.[4]
Reagujući na izveštaje o ratnim zločinima, srpski konzul u Skoplju je izjavio da je u Ferizovićima bila zlouptrebljena bela zastava, i da je 1.200 Albanaca ubijeno u borbi.[5]
Jugoslovenski period [uredi - уреди]
Velika pravoslavna crkva Svetog Cara Uroša je podignuta 1933. godine.
Kosovski rat [uredi - уреди]
Posle rata na Kosovu, juna 1999, gotovo svi Srbi su izbegli iz grada zbog šiptarskog progona tako da je grad danas gotovo etnički čist.[6]
Nakon kosovskog rata američka vojska je izgradila bazu Camp Bondsteel u blizini Uroševca, koja predstavlja jednu od najvećih američkih vojnih baza na svijetu. U njoj su smešteni vojnici iz sastava KFOR-a.
Naseljena mjesta [uredi - уреди]
Babljak, Balić, Biba, Burnik, Varoš Selo, Gatnje, Gornje Nerodimlje, Grebno, Grlica, Doganjevo, Donje Nerodimlje, Dramnjak, Zaskok, Zlatare, Jezerce, Jerli Prelez, Jerli Talinovac, Kamena Glava, Kosin, Košare, Laškobare, Manastirce, Mirosavlje, Muhadžer Prelez, Muhadžer Talinovac, Muhovce, Nekodim, Novi Miraš, Papaz, Plešina, Pojatište, Raka, Rahovica, Sazlija, Svrčina, Slivovo, Sojevo, Softović, Srpski Babuš, Stari Miraš, Staro Selo, Stojković, Tankosić, Trn, Uroševac i Crnilo.
Stanovništvo [uredi - уреди]
Po proceni iz 2007. grad ima 145.000 stanovnika. Velika većina stanovnika su Albanci.
Sport [uredi - уреди]
U bivšoj Jugoslaviji najpoznatiji športski kolektiv bio je Rukometni klub Borac Uroševac koji je jedne godine tokom 1980-ih nastupao u tada prilično jakoj 1. rukometnoj ligi.
Izvori [uredi - уреди]
- ↑ Civil resistance in Kosovo, by Howard Clark
- ↑ Leo Frojndlih, Albanska golgota
- ↑ Srpska vojska je ostavila krvavi trag (The New York Times, 31. decembar 1912.)
- ↑ Lav Trocki, Iza kulisa Balkanskog rata
- ↑ Konzul fon Fajmrot, Izveštaj o situaciji u Skoplju i Kosovu nakon srpke invazije
- ↑ Po naređenju: ratni zločini na Kosovu (Izveštaj Human Right Watch-a)
Vanjski linkovi [uredi - уреди]
Dečani/Deçan/Дечани· Dragaš/Dragash/Драгаш· Đakovica/Gjakova/Ђаковица· Glogovac/Gllogovc/Глоговац· Gnjilane/Gjilan/Гњилане· Istok/Istog/Исток· Kaçanik/Kačanik/Качаник· Kosovska Kamenica/Kamenicë/Косовска Каменица· Klina/Klinë/Клина· Kosovo Polje/Fushë Kosovë/Косово поље· Leposavić/Лепосавић/Leposaviq· Lipjan/Lipljan/Липљан· Mališevo/Malishevë/Малишево· Kosovska Mitrovica/Mitrovicë/Косовска Митровица· Novo Brdo/Novobërda/Ново Брдо· Obilić/Obiliq/Обилић· Rahovec/Orahovac/Ораховац· Peć/Pejë/Пећ· Podujevo/Podujevë/Подујево· Priština/Prishtinë/Приштина· Prizren/Призрен· Srbica/Skenderaj/Србица· Štrpce/Штрпце/Shtërpcë· Shtime/Štimlje/Штимље· Suharekë/Suva Reka/Сува Река· Uroševac/Ferizaj/Урошевац· Vitina/Viti/Витина· Vučitrn/Vushtrri/Вучитрн· Zubin Potok/Зубин Поток· Zvečan/Звечан/Zveqan
