Padovanski univerzitet

Izvor: Wikipedia
Padovanski univerzitet
Universitas Studii Paduani
Logo univerziteta
225x225px
Zgrada rektorata
Historija
Moto Universa Universis Patavina Libertas (sloboda Padove je univerzalna)
Osnivanje 29. septembar 1222.
Generalno
Vrsta javni
Administracija
Rektor Giuseppe Zaccaria
Akademsko osoblje 2.400 (2008)
Studenti
Broj studenata 61 000 (2008)
Lokacija
Sedište
  – grad
  – država

Padova
 Italija
Veb-sajt
www.unipd.it

Padovanski univerzitet (talijanski: Università degli Studi di Padova, akronim: UNIPD, latinski: Universitas Studii Paduani) je autonomna državna ustanova visokog obrazovanja u Padovi - Italija, namjenjena studentima oba spola. [1]

To je jedan od najstarijih i najslavnijih univerziteta, sedmi na svijetu, i drugi u Italiji nakon Univerziteta u Bologni.

Historija[uredi - уреди]

Padovanski univerzitet osnovan je - 1222. kad se grupa nezadovoljnih studenata sa svojim profesorima odcjepila od Univerziteta u Bologni i preselila u Padovu. [1]I kod njih su, kao i kod Bologne, studenti odlučivali o izboru profesora i visini njihovih plaća. Ubrzo je i njih zahvatio isti proces secesije, pa se - 1228. grupa nezadovoljnih studenata uz nekoliko profesora odselila iz Padove u Vercelli, ali je univerzitet preživio otcjepljenje, kao i česte promjene vladara i režima nakon toga. Ojačan je dodatnim prilivima, nezadovoljnika iz Bologne; 1306. i 1322. Svoju najveću slavu i prosperitet ostvario je tokom 15. i 16. vijeka, kad je bio jedan od tri vodeća univerziteta u Evrope. Među njegovim profesorima bili su poznati renesansni filozofi, humanisti i naučnici, između ostalih i Galileo Galilej. [1]

Na samom svom početku, još duboko u srednjem vijeku Padovanski univerzitet bio je tipični Universitas Iuristarum internatska škola od šest godina, u kojoj se studiralo samo kanonsko i građansko pravo, ali se već od 1250. počela studirati i medicina i umjetnost. [1]

Na samom početku studenti su bili podjeljeni u četiri grupe, zavisno od zemalja iz kojih su dolazili. Od 1399. univerzitet je podijeljen u dvije zasebne škole (odnosno univerziteta); Universitas Artistarum za umjetnost i medicinu i stariji - Universitas Iuristarum, za pravo, svaki sa vlastitim rektorom, ponovno su ujedinjeni tek početkom 19. vijeka. [1]Vremenom je rastao broj studija, odnosno fakulteta koje je univerzitet imao, ali se i skraćivala nastava, od 16. vijeka na 5, a od 17. vijeka na 4 godine (ali treba imati na umu, da se je istovremeno tražilo da studenti imaju sve veće predznanje, odnosno prehodno školovanje, koje se produživalo).

Padovanski univerzitet ima još od 1545. vlastiti botanički vrt, koji je jedan od najstarijih u Evropi, a zvjezdarnicu od 1761. [1]

Danas se na Padovanskom univerzitetu može studirati; pravo, političke nauke, umjetnost i književnost, filozofiju, pedagogiju, matematiku, fiziku i prirodne nauke, ekonomiju i marketing, statistiku, farmaciju, agronomiju, medicinu i brojne inžinjerske fakultete.

Padovanski geološki institut sa fakultetom ima i vlastiti geološki muzej. [1]

Brojni studenti iz tadašnjih zemalja Mletačke Republike na istočnoj obali Jadrana studirali su na Padovanskom univerzitetu, između ostalog i Janus Pannonius, Grisogono Federik, Leopold Bogdan Mandić, Marko Gerbec (Marcus Gerbezius)...

Izvori[uredi - уреди]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 "University of Padua" (engleski). Encyclopædia Britannica. http://www.britannica.com/EBchecked/topic/438066/University-of-Padua. pristupljeno 11. 12. 2013. 

Vanjske veze[uredi - уреди]