Nacionalna biblioteka Kine

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Nacionalna biblioteka Kine
中国国家图书馆
Zgrada biblioteke
Zgrada Nacionalne biblioteke Kine
Država Kina
Vrsta ustanove:javna ustanova
Osnovana:1909.
Internetska stranica:www.nlc.gov.cn

Nacionalna biblioteka Kine (kineski: 中国国家图书馆, neformalno Pekinška javna biblioteka[1]) centralna je biblioteka u Narodnoj Republici Kini koja se nalazi u glavnom gradu Pekingu. Sa svojom golemom kolekcijom od 35,181.472 tomova (decembar 2015) najveća je biblioteka u celoj Aziji i jedna od 5 najvećih na svetu.[1][2][3] Biblioteku dnevno posećuje oko 13,000 čitalaca.[1] Biblioteka pohranjuje najveću svetsku kolekciju kineske literature i istorijskih dokumenata. Gotovo polovica svih knjiga objavljenih pre Johanna Gutenberga i njegove štamparske prese čuva se u ovoj biblioteci.[1] U svojoj zbirci biblioteka ima preko 12 miliona časopisa i knjiga na stranim jezicima.[4]

Prethodnica Nacionalne biblioteke Kine bila je Imperijalna biblioteka u Pekingu koja je osnovana 9. septembra 1909. godine od strane vlasti za vreme dinastije Ćing. Formalno je otvorena 1912. godine nakon Hsinhajske revolucije. 1916. stekla je status depozitarne biblioteke. U julu 1928. naziv joj je promenjen u Nacionalnu Peiping biblioteku koji je naknadno promenjen u naziv Nacionalna biblioteka.

Istorija[uredi - уреди | uredi kôd]

Najranije istorijske reference o bibliotekama zapadnog tipa u kineskoj civilizaciji dolaze iz tekstova Lin Zexua iz 1839. godine i Wei Yuana iz 1843. godine, obe prevedene iz zapadnih izvora. U kasnom XIX veku u kontekstu nekoliko poraza od strane zapadnih sila carska dinastija je poslala više misija u inostranstvo kako bi izučavale zapadnu kulturu i institucije. Više članova tih misija beležilo je svoja iskustva sa posetama javnim bibliotekama beležeći i kako one privlače veliki broj čitalaca. Novinar Liang Qichao je nakon propasti Reforme stotinu dana 1898. godine iz egzila pisao o Javnoj biblioteci u Bostonu i Biblioteci Univerziteta u Chicagu, hvaleći činjenicu da korisnici nisu krali knjige koje su posuđivali iz biblioteka. Član jedne druge misije koji je poslan u inostranstvo da proučava moderno političko uređenje primetio je efikasnost u posuđivanju knjiga u Kongresnoj biblioteci u Sjedinjenim Američkim Državama.

1906. godine guverer provincije Hunan u formalnom je eseju na klasičnom kineskom caru predstavio nameru osnivanja provincijske biblioteke u njezinom glavnom gradu Čangši.

Povezano[uredi - уреди | uredi kôd]

Izvori[uredi - уреди | uredi kôd]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi kôd]