Marcelo Melo

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Marcelo Melo

Marcelo Melo 2013
Marcelo Melo 2013

Profesionalna karijera:
1998.
Osobni podaci
Država Brazil
Rođenje 23. septembar 1983
Belo Horizonte, Brazil
Prebivalište Belo Horizonte, Brazil
Visina 2,03 m
Stil igre Desnom rukom dvoručni bekhend
Zarada 1,213,559 $
Trener(i) Daniel Melo
Pojedinačno
Omjer karijere 1 - 0
Osvojeni turniri 0
Izgubljena finala 0
Najbolji plasman 273. (21. novembar 2005)
Trenutni plasman 1317. (1. jul 2013)
Olimpijske igre
Olympic rings without rims.svg Olimpijske igre ČF (2012)
Parovi
Omjer karijere 216 - 164
Osvojeni turniri 11
Izgubljena finala 11
Najbolji plasman 16. (28. januar 2013)
Trenutni plasman 19. (1. juli 2013)
Uspjeh na Grand Slam turnirima
Flag of Australija Australian Open 2. kolo (2009)[1]
Flag of Francuska Roland Garros ČF (2010)[2], (2012)[3]
Zastava Ujedinjenog Kraljevstva Wimbledon PF (2007)[4]
Sjedinjene Američke Države US Open ČF (2007)[5]
Uspjeh na Grand Slam turnirima
Flag of Australija Australian Open ČF (2010)[6]
Flag of Francuska Roland Garros F (2009)
Zastava Ujedinjenog Kraljevstva Wimbledon PF (2010)
Sjedinjene Američke Države US Open 4. kolo (2008)

Podaci od ponedeljka, 3. jula 2013

ATP profil

Marcelo Melo (port. Marcelo Melo) je profesionalni Brazilski teniser s nadimkom žirafa, koji je trenutno 19. u konkurenciji parova. Njegov redovni sagrač je André Sá, sa kojim je igrao polufinale Wimbledona 2007. i četvrtfinale US Opena 2009. i finale Roland Garrosa 2009. u konkurenciji mešovitih parova sa Amerikankom Vaniom King. Melo postaje 7. Brazilac koji je igrao finale Grand slam turnira posle Gustava Kuertena.

Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Potiče iz teniske porodice, njegov stariji brat Daniel Melo sa kojim su zajedno odrastali u Belo Horizonteu. Na početku karijere sa brojnim igranjima u parovima nije imao većih uspeha. Odlikuje se svojoj visini 2,03 m, što određuje stil dobrog servisa u tenisu.

Posle igranja sa različitim partnerima u parovima koji su njegovi sunarodnici, duže vreme je igrao zajedno sa zajedno sa Andréom Sá sa kojim je imao najviše uspeha, igrali su polufinale Wimbledona 2007., u meču koji je trajao 4 časa i četvrfinale US Opena 2009. takođe sa Andréom Sá. U 2007. osvojili su jedan ATP turnir u Estorilu i ATP Challenger u Bermudi.

Karijera[uredi - уреди | uredi izvor]

Početak karijere[uredi - уреди | uredi izvor]

Početak karijere Marcela Mela je čvrsto vezan s onom njegovog brata Daniela koji je krajem 20 veka bio u Brazilu poznat igrač kao dvostruki osvajač challengera u Belo Horizonte (1999, 2000) u igri parova i potom osvajač ATP turnira Brasil Open (2001). Sljedeće godine braća Melo zajedno nastupaju na challengeru u Belo Horizonte kojeg i osvajaju. Nakon tog početnog uspjeha. Sledeće godine Marcelo osvaja futures turnire u Kolumbiji, Brazilu i Meksiku u igri parova s različitim teniskim partnerima. U istom stilu Marcelo nastavlja osvajanja challenger i futures turnira u igri parova na području Latinske Amerike tako da ih 2004. godine osvaja 9, 2005. godine 6, a 2006. godine 5 [7]. Uspjehe u igri parova nisu pratili oni u pojedinačnim igrama tako da mu najveći pojedinačni uspjeh postaje igranje finala challengera u Belo Horizonte 2004. godine gde biva poražen od srpskog tenisača Janka Tipsarevića 6–4, 5–7, 6–4.

2007[uredi - уреди | uredi izvor]

Rezultati anti doping testa 2007. bili su pozitivni, Melo je koristio lekove za glavobolju ali lek kao i svaki drugi lek sadrži nedozvoljenje supstance, bio je suspendovan dva meseca sa takmičenja. Vratio se u novembru 2007. osvojio ATP Challenger u Buenos Airesu sa drugim partnerom Martínom Garcíjom. Melo je takođe osvojio ATP turnir Adelaideu u prvoj nedelji 2008, kada je igrao sa Argentincem Martínom Garcíjom.

2008[uredi - уреди | uredi izvor]

2008. Melo je opet počeo da igra sa starim partnerom André Sá. Osvojili zajedno tri ATP turnira (Costa do Sauipe (Bahia), Poertschach i New Haven). Oni su igrali na Master kupu gde igra 8 najboljih parova sveta i takmiče se da osvoje ovaj jedinstveni turnir, ali na kraju godine su bili rangirani kao 9. par iz razloga što se Melo povredio na Wimbledonu pa se posle oporavljao, nisu napravili nikakav veliki rezultat u tenisu na Mastersima ni na poslednjem Grand slamu sezone US Openu. Melo i Sá su igrali na Masters kupu, ali kao rezerve, učestvovali su u konkurenciji parova na Olimpijadi 2008. i izgubili u 2. kolu.[8]

2009[uredi - уреди | uredi izvor]

Tokom 2009. par Melo i Sá su osvojili ATP turnir u Aucklandu igrali su finale turnira u Nici. Na Roland Garrosu, Melo je stigao do finala u mešovitim parovima sa Amerikankom Vaniom King, izgubivši u finalu sa 2 - 1. Od 2001. ni jedan Brazilac nije stigao do finala Grand Slama. Melo je bio igrao sa Slovakom Filipom Polášekom na turniru ATP 500 serije u Hamburgu. Na kraju godine Melo je počeo da igra sa svojim sunarodinikom Brunom Soaresom.[9]

2010[uredi - уреди | uredi izvor]

Tokom 2010. godine par Melo i Soares stigao je do finala turnira ATP 250 turnira u Aucklandu, ali u prvoj polovini nisu dobro igrali; oporavivši se u maju, na kraju su osvojili titulu ATP 250. Na Roland Garrosu Melo i Soares su pobiediti 1. nosioce, braću Boba i Mikea Bryana, i time su prošli u četvrtfinale turnira. Potom su stigli do polufinala turnira u Hamburgu i igrali finale turnira u Gstaadu, posle su igrali u osminu finale US Opena, finale turnira u Metzu i polufinala turniria Tokija i Stockholma.[9]

2011[uredi - уреди | uredi izvor]

Tokom 2011. godine, na seriji od četiri ATP turnira u Latinskoj Americi poznatoj kao Gira South American Clay, par Melo i Soares osvojio je dva turnira u Čileu i Brazilu, a pre toga su igrali finale turnira u Acapulcu. Igrali su i u polufinale u Eastbourneu. U avgustu su Melo i Soares igrali u polufinale turnira u Washingtonu. U septembru igrajući sa Lukášom Dlouhýijem, igrao je u finale turnira u Metzu, u oktobru je sa Brunom Soaresom igrao polufinale turnira u Valenciji i Tokiju, takođe istog meseca u igrali finale turnira u Stockholmu, a u novembru su igrali četvrtfinale Mastersa u Parizu. Na kraju godine, Marcelo Melo i Bruno Soares su raskinuli partnerstvo.[9]

2012[uredi - уреди | uredi izvor]

Tokom 2012. godine igrao je sa Ivanom Dodigom gde su igrali finale turnira u Memphisu, kasnije su igrali četvrtfinale Roland Garrosa i Wimbledona. Također je igrao četvrfinale Mastersa u Madridu sa Marinom Čilićem. Igrao je na Olimpijadi u Londonu 2012. godine, zajedno sa Brunom Soaresom, gde je stigao do četvrtfinala, nakon što su pobedili par Berdych i Štěpánek sa 24 - 22 u 5. setu.[10][11]

U drugoj polovini 2012. godine igrao je finele Mastersa u Cincinnatiju i stigao je do drugog kola US Opena, zajedno sa Ivanom Dodigom. U oktobru je sa Marinom Čilićem igrao polufinale Mastersa u Shanghaju. Time je Melo ponovio najbolji rang u svojoj karijeri, dostigavši 18. poziciju u svijetu.[9] Igrajući sa Brunom Soaresom, Melo je osvojio 10. titulu u parovima na turniru u Stockholmu, dostigavši najbolji rang u svojoj karijeri, 17. na svetu. Na Mastersu u Parizu, Melo je imao sjajne rezultate i igrao je u polufinale, zajedno sa Marinom Čilićem.[9]

2013[uredi - уреди | uredi izvor]

Tokom 2013. Melo je osvojio turnir u Brisbaneu u pripremama za Australian Open, zajedno sa Tommyjem Robredom. To je bila njegova prva 11. titula na ATP turnirima.[9] U februaru je na Davis Cupu sa Soaresom pobijedio braću Bryan. U martu je prošao igrao četvrtfinale Mastersa u Indijan Wellsu (Kalifornija) sa Ivanom Dodigom. U maju je stigao do treće kola Roland Garrosa.[9]

u 2013. je na Wimbledonu imao najbolju učinak u svojoj karijeri, stigavši u finale turnira.[12]

Grand Slam finala[uredi - уреди | uredi izvor]

Mešoviti parovi: 1 (0–1)[uredi - уреди | uredi izvor]

Ishod Godina Turnir Partner Protivnici u finalu Rezultat u finalu
Poraz 2009 Roland Garros Sjedinjene Američke Države Vania King Sjedinjene Američke Države Bob Bryan
Sjedinjene Američke Države Liezel Huber
7–5, 6–7(5–7), [7–10]

ATP titule i finala[uredi - уреди | uredi izvor]

Parovi: 22 (11–11)[uredi - уреди | uredi izvor]

Legenda
Grand Slam (0–0)
Masters Cup (0–0)
ATP Masters Serija 1000(0–0)
ATP World Tour 500 Serija (0–3)
ATP World Tour 250 Serija (11–8)
Titule po podlogama
Beton (4–6)
Trava (0–2)
Šljaka (7–3)
Tepih (0–0)
Ishod Broj Datum Turnir Podloga Partnering Protivnici u finalu Rezultat
Pobeda 1. 29. april, 2007 Estoril Open, Estoril, Portugal Šljaka Brazil André Sá Argentina Martín García
Argentina Sebastián Prieto
3–6, 6–2, [10–6]
Pobeda 2. 6. januar, 2008 Next Generation Adelaide International, Adelaide, Australija Beton Argentina Martín García Australija Chris Guccione
Australija Robert Smeets
6–3, 3–6, [10–7]
Pobeda 3. 11. februar, 2008 Brasil Open, Bahia, Brazil Šljaka Brazil André Sá Španija Albert Montañés
Španija Santiago Ventura
4–6, 6–2, [10–7]
Pobeda 4. 18. maj, 2008 Hypo Group Tennis International, Pörtschach, Austrija Šljaka Brazil André Sá Austrija Julian Knowle
Austrija Jürgen Melzer
7–5, 6–7(3–7), [13–11]
Poraz 1. 9. jun, 2008 Queen's Club Championships, London, Ujedinjeno Kraljevstvo Trava Brazil André Sá Kanada Daniel Nestor
Srbija Nenad Zimonjić
4–6, 6–7(3–7)
Pobeda 5. 17. avgust, 2008 Pilot Pen Tennis, New Haven, Sjedinjene Američke Države Beton Brazil André Sá Indija Mahesh Bhupathi
Bahami Mark Knowles
7–5, 6–2
Poraz 2. 1. mart, 2009 Delray Beach International Tennis Championships, Delray Beach, Sjedinjene Američke Države Beton Brazil André Sá Sjedinjene Američke Države Bob Bryan
Sjedinjene Američke Države Mike Bryan
4–6, 4–6
Pobeda 6. 25. maj, 2009 Interwetten Austrijan Open Kitzbühel, Kitzbühel, Austrija Šljaka Brazil André Sá Rumunjska Andrei Pavel
Rumunjska Horia Tecău
6–7(9–11), 6–2, [10–7]
Poraz 3. 14. jun, 2009 Queen's Club Championships, London, Ujedinjeno Kraljevstvo Trava Brazil André Sá Južna Afrika Wesley Moodie
Rusija Mikhail Youzhny
4–6, 6–4, [6–10]
Poraz 4. 26. jul, 2009 International German Open, Hamburg, Nemačka Šljaka Slovačka Filip Polášek Švedska Simon Aspelin
Australija Paul Hanley
3–6, 3–6
Poraz 5. 11. januar, 2010 Heineken Open, Auckland, Novi Zeland Beton Brazil Bruno Soares Novi Zeland Marcos Daniell
Rumunjska Horia Tecău
5–7, 4–6
Pobeda 7. 22. maj, 2010 Open de Nice Côte d’Azur, Nice, Francuska Šljaka Brazil Bruno Soares Indija Rohan Bopanna
Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi
1–6, 6–3, [10–5]
Poraz 6. 1. avgust, 2010 Allianz Suisse Open Gstaad, Gstaad, Švajcarska Šljaka Brazil Bruno Soares Švedska Johan Brunström
Finska Jarkko Nieminen
3–6, 7–6(7–4), [9–11]
Poraz 7. 26. septembar, 2010 Open de Moselle, Metz, Francuska Beton Brazil Bruno Soares Jamajka Dustin Brown
Nizozemska Rogier Wassen
3–6, 3–6
Pobeda 8. 5. februar, 2011 Movistar Open, Santiago, Čile Šljaka Brazil Bruno Soares Poljska Łukasz Kubot
Austrija Oliver Marach
6–3, 7–6(7–3)
Pobeda 9. 12. februar, 2011 Brasil Open, Bahia, Brazil Šljaka Brazil Bruno Soares Španija Pablo Andújar
Španija Daniel Gimeno-Traver
7–6(7–4), 6–3
Poraz 8. 26. februar, 2011 Abierto Mexicano Telcel, Acapulco, Meksiko Šljaka Brazil Bruno Soares Rumunjska Victor Hănescu
Rumunjska Horia Tecău
1–6, 3–6
Poraz 9. 25. septembar, 2011 Open de Moselle, Metz, Francuska Beton (Dvorana) Češka Republika Lukáš Dlouhý Ujedinjeno Kraljevstvo Jamie Murray
Brazil André Sá
4–6, 6–7(7–9)
Poraz 10. 23. oktobar 2011 If Stockholm Open, Stockholm, Švedska Beton (Dvorana) Brazil Bruno Soares Indija Rohan Bopanna
Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi
1–6, 3–6
Poraz 11. 26. februar, 2012 Regions Morgan Keegan Championships, Memphis, Sjedinjene Američke Države Beton (Dvorana) Hrvatska Ivan Dodig Bjelorusija Max Mirnyi
Kanada Daniel Nestor
6–4, 5–7, [7–10]
Pobeda 10. 21. oktobar, 2012 If Stockholm Open, Stockholm, Švedska Beton (Dvorana) Brazil Bruno Soares Švedska Robert Lindstedt
Srbija Nenad Zimonjić
6–7(4–7), 7–5, [10–6]
Pobeda 11. 6. januar 2013 Brisbane International, Brisbane, Australija Beton Španija Tommy Robredo Sjedinjene Američke Države Eric Butorac
Australija Paul Hanley
4–6, 6–1, [10–5]

Plasmani i uspesi po sezonama[uredi - уреди | uredi izvor]

Turnir 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 SR W–L
Grand slam turniri
Australian Open A 1R 2R 1R 1R 1R 1R 0 / 6 1–6
Roland Garros 2R 2R 1R ČF 2R ČF 0 / 6 9–6
Wimbledon PF 3R 2R 2R 2R ČF 0 / 6 12–6
US Open ČF 3R 2R 3R 2R 3R 0 / 6 11–6
Win–Loss 8–3 5–4 3–4 6–4 3–4 8–4 0–1 0 / 24 33–24
ATP Masters serija
Indian Wells Masters A R1 R2 R1 R1 A 0 / 4 1–4
Miami Masters A R2 R1 R1 R1 R2 0 / 5 2–5
Monte Carlo Masters A R2 R1 A A R2 0 / 3 2–3
Rome Masters A R1 R2 A A A 0 / 2 1–2
Madrid Masters A R2 R2 A R2 ČF 0 / 4 4–4
Canada Masters A A R2 R1 A R2 0 / 3 2–3
Cincinnati Masters A A R2 R1 A PF 0 / 3 4–3
Shanghai Masters NMS NMS A A A PF 0 / 1 3–1
Paris Masters A ČF R1 R1 ČF 0 / 4 4–4
Pobede – Porazi 0–0 5–6 4–8 0–5 4–5 0–1 0 / 29 20–29
Statistike karijere
Titule – Finala 1–0 4–1 1–3 1–3 2–3 1–1 10–11
Ranking po godini 34 19 36 39 27 20 $165,437

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

Spoljašnje veze[uredi - уреди | uredi izvor]