Lukijan (Vladulov)

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Vladika Lukijan (sjedi u sredini) sa sveštenstvom Osječkopoljske i baranjske eparhije, 2002. godine

Lukijan (svjetovno ime Jovan Vladulov; Novi Kozarci, 9. 5. 1933 - Osijek, 24. 5. 2017.) bio je episkop osječkopoljski i baranjski Srpske pravoslavne crkve (od 18. VIII. 1991. godine).

Život[uredi - уреди | uredi izvor]

Jovan Vladulov je rođen 9. V. 1933. godine u Hajfeltu /današnji Novi Kozarci/ u Banatu, od roditelja Mirka Mačkića i majke Jelene. Osnovnu školu započeo je u Srpskoj Crnji, a završio u Kovilju. Petorazrednu bogosloviju s maturom završio je u Sremskim Karlovicima, a Bogoslovski fakultet u Beogradu.

Monaški postrig primio je u manastiru Kovilju od igumana Leonida 1958. godine. Rukopoložen je za đakona 1959, a za jeromonaha 1963. godine. Od dolaska u manastir Kovilj, pa sve do 1. II. 1964. godine, bio je u tom manastiru ekonom. Za to vrijeme manastir je generalno obnovljen, kako crkva tako i manastirski konaci. Cijeneći njegov rad, episkop Nikanor ga premješta iz manastira Kovilja u manastir Bođani 1. II. 1964. godine. U tom manastiru tada je vladala "merzost i zapustjenije". Za vrijeme njegove uprave odigrali su se veoma važni i vrlo značajni potezi u održavanju, obezbjeđenju, restauraciji i konzervaciji ratom zapuštenog, opalog i osiromašenog manastira. Izvršeno je raščišćavanje, obavljena je asanacija hrama i konaka i uvedene savremene instalacije za osvjetljenje i zagrijavanje. Izmještene su i načinjene nove privredne zgrade za domaćinstvo, uvećan je stočni fond i nabavljene savremene mašine za naprednu zemljoradnju. U selu Vajska, koja je manastirska parohija, podigao je vrlo crkvu na groblju. Taj je hram je posvećen svetom Vasiliju Ostroškom. U manastiru je podigao i park - botaničku baštu, u kojoj ima oko 160 vrsta raznog rastinja i drveća.

Episkop osječkopoljski i baranjski[uredi - уреди | uredi izvor]

Početkom rata u Hrvatskoj, arhimandrit Lukijan je izabran za prvog episkopa novoformirane eparhije osječkopoljskog i baranjskog 23. V. 1991. godine na redovnom zasjedanju Svetog arhijerejskog sinoda SPC. Hirotonisan je u Sabornom hramu Svetog oca Nikolaja u Sremskim Karlovcima u nedjelju, 14. VII. 1991. godine, a ustoličen u Sabornom hramu Svetog velikomučenika Dimitrija u Dalju 18. VIII. 1991. godine. Hirotoniju za episkopa i ustoličenje izvršio je Njegova svetost patrijarh srpski Gospodin Pavle s više arhijereja Srpske pravoslavne crkve.

Tokom rata u Hrvatskoj je bio uz vojsku pobunjenih Srba. Kritičarima je poznat po tome što je krstio paravojsku Željka Ražnatovića Arkana.[1]

Smrt[uredi - уреди | uredi izvor]

Njegovo preosveštenstvo episkop osječko-poljski i baranjski Lukijan upokojio se u popodnevnim časovima 24. maja 2017. godine u Kliničkom bolničkom centru Osijek.

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Eksterni linkovi[uredi - уреди | uredi izvor]