Goran Skrobonja

Izvor: Wikipedija
Prijeđi na navigaciju Prijeđi na pretragu
Goran Skrobonja
Biografske informacije
Rođenje28. 3. 1962. (1962-03-28) (dob: 62)
Beograd, SR Srbija, SFRJ
Obrazovanje
Alma materPravni fakultet Univerziteta u Beogradu
Zanimanjepisac, strip-scenarista, prevodilac i izdavač
Opus
Književne vrstehoror, naučna fantastika

Goran Skrobonja (28. mart 1962) je srpski pisac strave i užasa i fantastike, stripski scenarista, prevodilac, urednik i izdavač. Diplomirao je na Pravnom fakultetu Univerziteta u Beogradu.[1]

Pisac

[uredi | uredi kod]

Od 1985. godine piše priče iz domena horora i naučne fantastike. Prva Skrobonjina objavljena priča je Poklon s neba, štampana u zagrebačkom SF časopisu Sirius 1987. godine.

Do sada je objavio romane Nakot (1994, obnovljeno izdanje 2011), Vojnici Korota (1992) i Čovek koji je ubio Teslu (2010); i zbirke Od šapata do vriska (Košmar, 1996), Šilom u čelo (Košmar, 2000) i Tihi gradovi (Laguna, 2007). Uredio je tematske antologije: Beli šum: Antologija priča o televiziji (2008), Istinite laži: Priče o urbanim legendama (2009) i Apokalipsa juče, danas, sutra (2011).

Roman Čovek koji je ubio Teslu bio je u najužem izboru za Nagradu Laza Kostić.[2]

Kao posebno izdanje, samostalno je objavio i novelu Gumena duša, prvi put publikovanu u Tamnom vilajetu 3, 1993. godine, kao deo multimedijalnog projekta pronalaženja izgubljenih pesama Bitlsa, rađenog sa jednako svestranim Rastkom Ćirićem.

Izdavač i urednik

[uredi | uredi kod]

Urednik i izdavač prve domaće privatne edicije specijalizovane za horor (Košmar). U okviru izdavačke kuće Paladin, Skrobonja i njegova supruga Dragana obnovili su ediciju Košmar[3], i pokrenuli nove edicije Fraktali (za SF i slipstrim književnost)[3], Kult film i TV (romani inspirisani popularnim filmovima i serijama)[4] i Nova urbana proza (žanrovska dela savremenih srpskih pisaca)[5].

Izdavačka kuća Paladin je objavila dela stranih i domaćih pisaca, među kojima su Ijan Mekdonald (Brazil, Bespuće, Nekrovil, Knjiga izgubljenih snova, Reka bogova), Maks Bruks (Priručnik za odbranu protiv zombija, Svetski rat Z), Džejms Herbert (Pacovi), Kim Njumen (Povratak u SSAD), Đorđe Bajić (Ostrvo prokletih), Ričard Kasl (Talas vreline), 'Henk Mudi (Bog nas sve mrzi) i Goran Skrobonja (Nakot, novo izdanje za koga je pogovor napisao Ilija Bakić).

Za 2012. godinu najavljen je izlazak romana Ogledalo za vampira koji je napisao perspektivni mladi autor fantastike Adrijan Sarajlija, drugog naslova iz edicije Nova urbana proza[6].

Goran Skrobonja je član je i svojevremeni predsednik Društva ljubitelja fantastike „Lazar Komarčić“.

Bio je dugogodišnji urednik evropski priznatog fanzina Emitor.

Prevodilac

[uredi | uredi kod]

Prevodilac velikog broja romana najboljih svetskih pisaca horora i SF-a: Stivena Kinga (To, Mračna kula 1 i 2, Uporište, Izmaglica), Dena Simonsa (Drud, Pesma boginje Kali, Hiperion, Pad Hiperiona, Endiminion, Uspon Endimiona, Ilion, Olimp), Ijana Mekdonalda (Brazil, Bespuće, Nekrovil, Knjiga izgubljenih snova), Džejmsa Herberta (Preživeo, Pacovi), Klajva Barkera (Knjige krvi IV-VI), Kima Njumena (Povratak u SSAD)...

Strip scenarista

[uredi | uredi kod]

Strip serijal Točak započet je 1999. godine i na njemu su sarađivali crtač Dražen Kovačević i scenarista Goran Skrobonja. Prvi deo serijala dobio je jednu od vodećih svetskih nagrada za strip u francuskom gradu Angulemu. Usledila su još tri albuma (Vojnici Korota 1, 2 i 3), zasnovani na Skrobonjinom istoimenom romanu.

Bibliografija

[uredi | uredi kod]

Knjige

  • Nakot, roman, Emitor 110, 1992, edicija Znak Sagite #31, 1994.
  • Vojnici Korota, ili knjiga čuda, roman, Emitor 111, 1992.
  • Bleferski vodič: Horor, Saga, 1995.
  • Od šapata do vriska, zbirka priča, Košmar 9, 1996.
  • Gumena duša, novela, samostalno izdanje, Beograd.
  • Šilom u čelo, zbirka priča, Košmar 11, 2000.
  • Tihi gradovi, zbirka priča, Laguna, 2007.
  • Čovek koji je ubio Teslu, roman, Laguna, 2010.
  • Nakot, roman, Paladin (edicija Nova urbana proza), 2011.
  • Sva Teslina deca, roman, Laguna, 2013.

Antologije i izbori

Nagrade i priznanja

[uredi | uredi kod]

Spoljašnje veze

[uredi | uredi kod]

Izvori

[uredi | uredi kod]