Finoskandija

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Mapa Finoskandije

Finoskandija ili Fenoskandija[1] (finski: Fennoskandia; švedski: Fennoskandien; norveški: Fennoskandia; ruski: Фенноскандия ) je geografski termin koji određuje dio nordijske regije koju pokrivaju Skandinavija, Finska, ruska Republika Karelija i Murmanska oblast sa cijelim poluostrvom Kola, kao i dijelovi Lenjingradske oblasti. Ovaj se termin najčešće koristi kako bi se u jednoj regiji sa Norveškom i Švedskom obuhvatila i Finska. Termin je prvi puta 1900. godine koristio finski geolog Wilhelm Ramsay. U to je vrijeme Finska bila dio Ruske Imperije pa je često geografski uvrštavana u istočnu Evropu. Između dva svjetska rata orjentacija vlade u Helsinkiju bila je da traži distancu i spram Moskve i spram Štokholma pa se zemlja samodefinirala kao dio centralne Evrope zajedno sa baltičkim državama Estonijom, Letonijom i Litvom. Nakon Drugog svjetskog rata i sovjetske aneksije baltičkih država termin Finoskandija je ponovo postao popularan budući da se Finska sada željela vidjeti kao dio sjeverne Evrope.

Vidi još[uredi - уреди | uredi izvor]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]