Enrico Ferri

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Enriko Feri

PSM V52 D770 Enrico Ferri.jpg

Datum rođenja: 25. februar 1856.
Mesto rođenja: San Benedeto Po (Lombardija-Venecija)
Datum smrti: 12. april 1929.
Mesto smrti: Rim (Italija)

Enriko Feri (Enrico Ferri; 25. februar 1856. – 12. april 1929) je bio italijanski kriminolog, socijalista i student Čezare Lombrozo, osnivač italijanske škole za kriminologiju. Dok je Lombrozo istraživao navodnog fiziološke faktore koji motivšu kriminalce, Feri je istraživao socijalne i ekonomske aspekte. Služio je kao urednik socijalističkog dnevnog Avantia i, 1884. godine, kada je njegova knjiga Krivični Sociologija objavljena. Kasnije, njegov rad je poslužio kao osnova za argentinskog krivičnog zakona od 1921. Iako ga je na početku odbio italijanski diktator Benito Musolini, Feri je kasnije postao jedan od glavnih spoljnih Musolinija i pristalica njegove Nacionalna fašistička partija.

Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Feri je rođen u Lombardiji 1856. godine, prvo je radio kao predavač, a kasnije je radio kao profesor krivičnog prava, proveo je neko vreme kao student kod Cesare Lombroso. Dok je Lombroso istraživao antropološku kriminologiju, Feri se više bazira na socijalnim i ekonomskim uticajima na stopu kriminala.

Ferievo istraživanje dovelo je da njegove postulirajuće teorije koje pozivaju na metode za sprečavanje kriminala da budu oslonac sprovođenje zakona, za razliku od kažnjavanja zločinaca nakon što su njihovi zločini desili. On je postao osnivač pozitivista škole, i on je istraživao psihološki i socijalni pozitivizam za razliku od biološkog pozitivizma kod Lombroso.

Feri, u to vreme radikalno, je izabran za italijanski parlament u 1886. godine. U 1893. se pridružio Italijanskoj socijalističkoj partiji i izmenio svoje dnevne novine, u Avanti. U 1900. i 1904. govorio je u Kongresu protiv uloge socijalističkih ministara u vladama buržoazije.

Feri je favorizovao italijansu neutralnost u Prvom svetskom ratu, a ponovo je izabran za poslanika Socijalističke partije u 1921. u posleratnoj Italiji, postao je pristalica Musolinijevog fašističkog režima. Feri je umro 1929. godine.

Literarni rad[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Krivična sociologija (1884)
  • Socijalizam i pozitivna nauka (1894)
  • Pozitivne škola za kriminologiju (1901)
  • Krivična sociologija (1905)
  • Socijalizam i moderne nauke (1894)

Teorije kriminologije[uredi - уреди | uredi izvor]

Feri je osporio Lombrozov naglasak na biološkim karakteristikama kriminalaca; umesto toga, on se usredsredio na proučavanje psiholoških karakteristika, za koje je verovao da čine razvoj kriminala kod pojedinca. U ove karakteristike uključen je govor, rukopis, tajni simboli, literatura i umetnost, kao i moralna neosetljivost i "nedostatak Repugnance na ideji i izvršenju krivičnog dela, prethodi se njegovom izvršenju, kao i odsustvo kajanja posle izvršenja".

Feri tvrdio da osećanja kao što su religija, ljubav, čast, lojalnost ne doprinose kriminalnom ponašanju, ove ideje su previše komplikovano da imaju određen uticaj na osnovnom moralnom smislu osobe, od kojih Feri veeruje da kriminalno ponašanje potiče. Feri je tvrdio da druga osećanja, kao što su mržnja, pohlepnost i sujeta imaju veće uticaje to jest održavaju više kontrole nad moralnom smislu osobe.

Feri sažima svoju teoriju definisanjem krivične psihologiju kao "neispravnim otporom kriminalnih sklonosti i iskušenja,zbog loše uravnotežene impulsivnosti koja je karakteristična za decu i divljake".

Politička uverenja[uredi - уреди | uredi izvor]

Feri je često uzimao poređenja između socijalizma i darvinizma i spornih pojedinih radova Ernst Haeckel koji je istakao protivrečnosti između dve škole mišljenja. Feri je tvrdio da darvinizam pod uticajem socijalizma ima njegove ključne naučne principe.

Ferievo viđenje religije i nauke, kao obrnuto proporcionalno; dakle kao jednu porast na snazi, a druga je odbijena. Feri je primetio da je darvinizam dao štetan udarac religiji i poreklu univerzuma prema crkvi, pa je socijalizam porastao u odnosu na njega. Tako je Feri tvrdio da je socijalizam proširenje darvinizma i teorije evolucije.

Na kraju svog života, postao je jedan od glavnih pristalica Benita Musolinija. Počeo je da razmatra fašizam kao izraz socijalističkih ideala, pa je fašizam bio "afirmacija države protiv liberalnog individualizma".

Napomene i reference[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Biography from Marxist.org, preuzeta 9. januara 2016.
  • Criminal Sociology. Enrico Ferri (1905)
  • Socialism and Positive Science. Enrico Ferri (1894)
  • "All that is history marching towards socialism, whilst individuals are unable to hinder or retard the succession of the phases of the moral, political and social evolution." - odlomak 5 iz Socialism and Positive Science
  • Ferri, E. (1927), Il fascismo in Italia e l'opera di B. Mussolini.

Spoljnje veze[uredi - уреди | uredi izvor]