Ćiril Iveković

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Zgrada Vijećnice u Brčkom u pseudomaurskom stilu
Današnji izgled parka na Ilidži
Sarajevska Vijećnica

Ćiril Metod Iveković je arhitekta, rođen u Klanjecu 1864. godine, Hrvatska. Završio je Višu obrtnu školu u Beču. U periodu od 1885. do 1889. studirao je arhitekturu u Beču. Uradio je dvorišno pročelje carskog dvora i dvorskog Historijskoumjetničkog muzeja.

Ostvarenja u Bosni i Hercegovini[uredi - уреди | uredi izvor]

U službi Zemaljske vlade u Sarajevu je od 1890-1896. godine. U tom periodu uradio je nekoliko značajnih projekata.

  • Carinarnica u Sarajevu, koja je srušena između dva svjetska rata.
  • Vijećnice u Brčkom, projektovana je 1892. godine u pseudomaurskom stilu. Proglašena je za nacionalni spomenik BiH.[1] Cijela kompozicija objekta komponirana je po principu stroge simetrije sa središnjim, jače izbačenim rizalitom i dva manja ugaona rizalita.
  • Park na Ilidži uz banjski i hotelski kompleks, prvi je park u Bosni i Hercegovini urađen po projektnom rješenju. Bio je uraćen u neobaroknom stilu, sa pažljivo oblikovanim cvjetnim rondelima, drvenim paviljonom kao kafanom na vještačkom brijegu, vještačkim jezercetom, kanalima i drvenim mostićima..[2]
  • Gradska vijećnica Sarajevo završena je 1896. godine po projektu koji je započeo Alexander Wittek, a završio Ćirković.
  • Obnova Ali-pašine džamije 1894. godine.
  • Medresa u Travniku iz 1895. godine.

Djelovanje u Hrvatskoj[uredi - уреди | uredi izvor]

Nakon Bosne i Hercegovine seli se u Dalmaciju, gdje je radio na:

  • stolnoj crkvi u Kotoru
  • restauraciji crkve svetog Krševana i krstionice katedrale u Zadru
  • restauraciji kapelice svete Stošije u stolnoj crkvi u Zadru
  • arheološkim iskopavanjima u Asseriji, Duklji kraj Podgorice, Burnumu, Bribiru i Čitluku

Pored arhitekture, bavio se i arheologijom, stručnim radovima iz istorije i literaturom. Objavio je dramu Fignis regni, i romane Povijest jednog individua i Mučenica. Od 1920. godine živio je u Zagreb gdje je i umro 1932. godine. Radio je kao profesor na Višoj tehničkoj školi. Izabran je za člana Jugoslavenske akademije 1922. godine.

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Ibrahim Krzović - Arhitektura secesije u Bosni i Hercegovini, Kulturno naslijeđe, Sarajevo