Zenit

Izvor: Wikipedia
Disambig.svg Za ostala značenja v. Zenit (razvrstavanje).
Odnos između zenita, nadira i horizonta

Zenit je tačka nebeske sfere vertikalno iznad posmatrača i to je najviša tačka na nebeskoj sferi. Zenit je u astronomiji, geofizici i srodnim naukama definisan kao tačka na nebeskoj sferi koja se nalazi na pravcu, a u suprotnom smeru od delovanja sile Zemljine teže u određenom mestu. Na nebeskoj sferi se, na istom pravcu, u smeru delovanja Zemljine teže nalazi nadir. Reč zenit nastala je nepravilnim izgovorom arapske reči samt (sent - staza), koja je u srednjem veku korišćena kao deo izraza samt arrâs (staza iznad glave).

Zenit je različit za različite položaje posmatrača na Zemlji, a menja se vremenom i na istom položaju zvog toga što Zemlja nije savršeno sferno telo (predstavlja geoid, čija osa rotacije i centar gravitacionog dejstva nisu stalni). Međutim, ovo su izuzetno sitne promene.

Upotreba[uredi - уреди]

Zenit definiše jednu osu horizontskog koordinatnog sistema i služi kao početna tačka za merenje zenitnog ugla zvezdi i drugih nebeskih objekata.


Saturn icon.png Nedovršeni članak Zenit koji govori o astronomiji je u začetku. Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.